Podsumowanie ZMIAN i PROJEKT
I. ZMIANY
Rola Uczelni
- uczelnia jako dostarczyciel uslug: edukacyjnej i naukowej
Prawa i rodzaje szkol
- zrownanie w prawach szkol wyzszych publicznych, niepublicznych, koscielnych
- nie ma juz rozroznienia na uczelnie publiczne i niepubliczne, w szczegolnosci wszystkie
uczelnie maja takie same prawa i obowiazki
Stopnie i tytuly naukowe
- likwidacja stopnia naukowego "doktora habilitowanego"
- likwidacja tytulu naukowego "profesora"
- konieczne odpowiednie zmiany w: ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o
stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie
sztuki (Dz.U. Nr 65, poz. 595)
- likwidacja CK
- zamiast podzialu na profesora zwyczajnego, nadzwyczajnego i wizytujacego jest tylko jedno stanowisko : profesora
- znosi sie "docenta"
- profesorow mianuje senat
- nie ma tytulu profesorskiego, jest tylko stanowisko
Finanse uczelni
- art 33 i 70 konstytucji mowia o prawie do ksztalcenia, ale nie mowia ze musi byc bezplatne
- uczelnia jest prywatnym przedsiebiorstwem o charakterze spolki pracowniczej
- usluga naukowa i edukacyjna uczelni jest dzialalnoscia gospodarcza
- PKA ustala zasady nauczania i ocenia uczelnie, na tej podstawie przyznawana jest dotacja na usluge edukacyjna
- dotacja budzetowa dla uczelni idzie w dwu kanalach: usluga edukacyjna i usluga naukowa
- budzet edukacyjny zalezy od spelnienia wymogow PKA
- budzet naukowy dzielony w calosci poprzez otwarty system grantowy, dostepny dla wszystkich zwiazkow uczeln i i uczelni w
kraju, jednostek Uczelni, pracownikow, doktorantow i studentow (za zgoda Dziekana)
- srodki z dzialanosci gospodarczej Uczelnia moze wydac na edukacje, nauke lub inne zgodne z prawem i statutem cele
- potrzebne ustawodawstwo tworzace otwarty system grantowego - finansowanie nauki Polskiej calkowicie w drodze konkursow
- nie ma zlecen "dla wybranych" minister finansuje z budzetu tylko edukacje i badania
- uczelnie: wojskowe, artystyczne, sluzb panstwowych, lotnicze, medyczne ubiegaja sie o finansowanie na cele inne niz edukacja i
nauka u odpowiednich ministrow
- senat uczelni okresla wysokosc i sposob pobierania oplat za studia
- minister nie zajmuje sie planem finansowym uczelni
- problem mienia i jego amortyzacji nie jest regulowany ustawa o szkolnictwie, tylko obowiazujacymi przepisami
Wynagrodzenia pracownikow
- uczelnia samodzielnie ustala pensje swoich pracownikowm, ich waloryzacje itp
- senat, a nie minister ustala wysokosc i zasady wynagrodzen
- senat, nie minister, ustala wynagrodzenie Rektora
- wynagrodzenia wszystkich pracownikow uczelni podlegaja ochronie danych osobowych
- wysokosc nagrod okresla senat
Powstanie i likwidacja uczelni
- przy powstaniu nowej uczelni senat, nie minister powoluje pierwszego rektora
- senat a nie minister uchwala i zatwierdza statut
- uczelnie moze zalozyc kazda osoba fizyczna i prawna poprzez wnioskowanie do ministra - bez osobnej ustawy
- rejestr uczelni obejmuje wszystkie uczelnie w kraju, a nie tylko niepubliczne
- minister nie ma prawa odwolania rektora - tylko senat
- minister nie moze nie przyjac/nie zatwierdzic statututu, ale moze zaskarzyc go do NSA
- uchwalenie statutu uczelni nie wymaga koncyliacji zwiazkow zawodowych
- statut uczelni okresla sklad senatu
- mienie likwidowanej uczelni, po splaceniu zobowiazan, przejmuje Skarb Panstwa lub samorzad terytorialny
Organizacja pracy
- senat, nie minister okresla zasady wyjazdow zagranicznych
- czlonkow rgsw wybieraja wszyscy nauczyciele akademiccy, a nie tylko po hab
- rektora zatrudnia senat, a nie minister
- zatrudnieniem i organizacja pracy biblioteki zajmuje sie Senart, nie minister
- minister nie wtraca sie do organizacji nauczania, poprzestajac na jedynej dostepnej formie nacisku - regulacji wysokosci
dotacji edukacyjnej w zaleznosci od wynikow edukacyjnych
Stypendia i zapomogi
- stypendia - calosc tych spraw idze w rece Senatu Uczelni, system stuypendialny jako narzedzie rynkowe
- rektor a nie minister ustala wysokosc i przyznaje stypendium dla cudzoziemcow
- stypendia i pomoc bezzwrotna przynaje Uczlenia ze srodkow jakimi dysponuje, a nie Minister
- senat uczelni moze stworzyc fundusz pomocy materialnej dla studentow, doktorantow i pracownikow
- nonsensowne sa w ustawie szczegolowe i przydlugie regulacje o codzinnym dojezdzaniu do uczelni i o pierwszenstwie w przyznaniu
miejsca w domu studenckim itp - te sprawy reguluje Senat, ktory moze w szegolnosci zdecydowac ze wcale nie chce miec domow studenckich
- znizki komunikacyjne uczelnie musza negocjowac indywidualnie z dostawcami tych uslug
Prawa i obowiazki pracownikow uczelni
- obowiazki pracownikow uczleni okresla statut uczelni
- nauczyciel akademicki moze pracowac na tylu etatach na ilu chce/moze
- nauczyciel nie ma obowiazku informowania uczelni o etatach poza uczelnia
- nauczyciel akademicki moze byc zwolniony w pracy za zle wyniki nauczania
- rektor moze zwolnic nauczyciela w kazdej chwili z zachowaniem okresu wypowiedzenia ale bez czekania do konca semestru
- sprawy dyscyplinarne - bez wiekszych zmian, tyle ze senat i RGW przejmuja czesc uprawnien ministra
- pracownicy Uczelni nie sa juz pracownikami sfery budzetowej!!!!
- zakladowy fundusz swiadczen socjalnych w gestii senatu
II. PROJEKT
PODSTAWA:
Dz.U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365
Zachowano numeracje dzialow, rozdzialow, artykulow, punktow i podpunktow
ZMIANY zaznaczono KOLOREM NIEBIESKIM
USUNIECIA zaznaczono /-/
PROJEKT USTAWY
Prawo o szkolnictwie wyższym
Dzial I System szkolnictwa wyzszego
R1 Przepisy ogolne
R2 Tworzenie i likwidacja Uczelni
R3 Nadzor nad Uczelniami
R4 Wspolpraca miedzynarodowa
R5 Rada Glowna Szkolnictwa Wyzszego
R6 Panstwowa Komisja Akredytacyjna
R7 Konferencje rektorow
Dzial II Ustroj Uczelni
R1 Statut Uczelni
R2 Organy Uczelni
R3 Organizacja Uczelni
R4 Mienie i finanse Uczelni
Dzial III Pracownicy Uczelni
R1 Przepisy ogolne
R2 Stosunek pracy pracownikow uczelni
R3 Emerytury i renty
R4 Odpowiedzialnosc dyscyplinarna
R5 Wynagrodzenia
Dzial IV Studia i studenci
R1 Organizacja studiow
R2 Prawa i obowiazki studentow
R3 Studia doktoranckie
R4 Samorzad i organizacje studentow
R5 Samorzad i organizacje doktorantow
R6 Odpowiedzialnosc dyscyplinarna studentow.
R7 Odpowiedzialnosc dyscyplinarna doktorantow
Dzial V Utrzymanie porzadku i bezpieczenstwa
Dzial VI Zmiany w przepisach
Dział I
System szkolnictwa wyższego
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawę stosuje się do wszystkich publicznych i niepublicznych szkół wyższych oraz
do szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych przez kościoły i związki
wyznaniowe, chyba że ustawa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków
wyznaniowych stanowi inaczej.
2. /-/
Art. 2.
1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) "uczelnia" - szkołę prowadzącą studia wyższe, utworzoną w sposób
określony w ustawie;
2) /-/
3) /-/
4) "założyciel uczelni" - osobę fizyczna lub prawna ktora utworzyła uczelnię;
5) "studia wyższe" - studia prowadzone przez uczelnię posiadającą
uprawnienia do ich prowadzenia, kończące się uzyskaniem odpowiedniego
tytułu zawodowego;
6) "tytuł zawodowy" - tytuł licencjata, inżyniera, magistra lub tytuł
równorzędny;
7) "studia pierwszego stopnia" - studia licencjackie lub inżynierskie,
umożliwiające uzyskanie wiedzy i umiejętności w określonym zakresie
kształcenia, przygotowujące do pracy w określonym zawodzie, kończące się
uzyskaniem tytułu licencjata albo inżyniera;
8) "studia drugiego stopnia" - studia magisterskie, umożliwiające uzyskanie
specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia, jak również
przygotowujące do twórczej pracy w określonym zawodzie, kończące się
uzyskaniem tytułu magistra albo tytułu równorzędnego;
9) "jednolite studia magisterskie" - studia magisterskie, na które
przyjmowani są kandydaci posiadający świadectwo dojrzałości, umożliwiające
uzyskanie specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia, jak
również przygotowujące do twórczej pracy zawodowej, kończące się
uzyskaniem tytułu magistra albo tytułu równorzędnego; ich ukończenie
umożliwia ubieganie się o przyjęcie na studia trzeciego stopnia;
10) "studia trzeciego stopnia" - studia doktoranckie, na które przyjmowani są
kandydaci posiadający tytuł magistra albo tytuł równorzędny, umożliwiające
uzyskanie zaawansowanej wiedzy w określonej dziedzinie lub dyscyplinie
nauki, przygotowujące do samodzielnej działalności badawczej i twórczej
oraz uzyskania stopnia naukowego doktora;
11) "studia podyplomowe" - inną niż studia wyższe i studia doktoranckie formę
kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplomem ukończenia
studiów wyższych;
12) "studia stacjonarne" - formę studiów wyższych, w której program studiów
jest realizowany w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego
udziału nauczycieli akademickich i studentów w wymiarze określonym
standardami kształcenia dla tej formy studiów wskazaną przez senat uczelni
zgodnie z art. 169 ust. 2;
13) "studia niestacjonarne" - inną formę studiów niż studia stacjonarne, z
zachowaniem standardów kształcenia określonych dla tej formy studiów
wskazaną przez senat uczelni zgodnie z art. 169 ust. 2;
14) "kierunek studiów" - wyodrębniony obszar kształcenia;
15) "makrokierunek studiów" - obszar kształcenia stanowiący połączenie
kierunków studiów mających podobne standardy kształcenia;
16) "studia międzykierunkowe" - studia wyższe prowadzone wspólnie na różnych
kierunkach przez uprawnione jednostki organizacyjne jednej lub kilku
uczelni;
17) "forma studiów" - tryb studiowania i organizację studiów;
18) "standardy kształcenia" - zbiór reguł kształcenia na studiach wyższych,
prowadzonego w różnych formach w ramach kierunków studiów, makrokierunków
lub studiów międzykierunkowych;
19) "immatrykulacja" - akt przyjęcia w poczet studentów uczelni;
20) "student" - osobę kształcącą się na studiach pierwszego lub drugiego
stopnia albo jednolitych studiach magisterskich;
21) "doktorant" - uczestnika studiów doktoranckich;
22) "uczelnia akademicka" - uczelnię, w której przynajmniej jedna jednostka
organizacyjna posiada uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora;
23) "uczelnia zawodowa" - uczelnię prowadzącą studia pierwszego lub drugiego
stopnia albo jednolite studia magisterskie nieposiadającą uprawnienia do
nadawania stopnia naukowego doktora;
24) "uczelnia wojskowa" - uczelnię nadzorowaną przez Ministra
Obrony Narodowej;
25) "uczelnia służb państwowych" - uczelnię nadzorowaną przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
26) "uczelnia artystyczna" - uczelnię nadzorowaną przez ministra
właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;
27) "uczelnia medyczna" - uczelnię nadzorowaną przez ministra
właściwego do spraw zdrowia;
28) "uczelnia morska" - uczelnię nadzorowaną przez ministra
właściwego do spraw gospodarki morskiej;
29) "podstawowa jednostka organizacyjna" - wydział lub inną jednostkę
organizacyjną uczelni określoną w statucie, prowadzące co najmniej jeden
kierunek studiów lub studia doktoranckie co najmniej w jednej dyscyplinie
naukowej;
30) "nauka i badania naukowe" - także odpowiednio - sztukę i twórczość
artystyczną;
31) "stopień naukowy doktora" - obejmuje także "stopień doktora sztuki"
32) /-/
33) "podstawowe miejsce pracy" - uczelnię, w której nauczyciel akademicki
pozostaje w stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazaną w akcie
stanowiącym podstawę zatrudnienia jako podstawowe miejsce pracy.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) studiach, bez bliższego określenia - rozumie się przez to studia wyższe;
2) związku uczelni, bez bliższego określenia - rozumie się przez to związek
uczelni publicznych lub związek uczelni niepublicznych.
3. W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, przepisy
ustawy dotyczące takich jednostek stosuje się odpowiednio do całej uczelni.
Art. 3.
1. Wyraz "uniwersytet" może być używany w nazwie uczelni, której jednostki
organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co
najmniej w dwunastu dyscyplinach, w tym przynajmniej po dwa uprawnienia w
dziedzinach nauk humanistycznych, społecznych lub teologicznych,
matematycznych, fizycznych lub technicznych, przyrodniczych oraz prawnych lub
ekonomicznych.
2. Wyrazy "uniwersytet techniczny" mogą być używane w nazwie uczelni, której
jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego
doktora co najmniej w dwunastu dyscyplinach, w tym co najmniej osiem
uprawnień w zakresie nauk technicznych.
3. Wyraz "uniwersytet" uzupełniony innym przymiotnikiem lub przymiotnikami w
celu określenia profilu uczelni może być używany w nazwie uczelni, której
jednostki organizacyjne posiadają co najmniej sześć uprawnień do nadawania
stopnia naukowego doktora, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk objętych
profilem uczelni.
4. Wyraz "politechnika" może być używany w nazwie uczelni, której jednostki
organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co
najmniej w sześciu dyscyplinach, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk
technicznych.
5. Wyraz "akademia" może być używany w nazwie uczelni, której jednostki
organizacyjne posiadają co najmniej dwa uprawnienia do nadawania stopnia
naukowego doktora.
Art. 4.
1. Uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na
zasadach określonych w ustawie.
2. W swoich działaniach uczelnie kierują się zasadami wolności nauczania,
wolności badań naukowych oraz wolności twórczości artystycznej.
3. Uczelnie sluza narodowi poprzez prowadzenie badan naukowych i ksztalcenie studentow.
4. Uczelnie współpracują z otoczeniem gospodarczym w formie działalności
gospodarczej wyodrębnionej organizacyjnie i finansowo od działalności,
o której mowa w art. 13 i 14.
5. Organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego
mogą podejmować decyzje dotyczące uczelni tylko w przypadkach przewidzianych
w ustawach.
6. Uczelnie moga corocznie wnioskowac o dotacje budzetowa w zakresie edukacji na rok
nastepny w zgodzie z zapisem Art 9.
7. Dotacje budzetowe w zakresie badan naukowych przyznawane sa w ciagu calego roku w
zgodzie z Art 10-xx.
Art. 5.
1. Uczelnie wojskowe są jednocześnie jednostkami wojskowymi w rozumieniu ustawy
z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 i Nr 277, poz. 2742) i realizują
zadania związane z obroną narodową.
2. Zakres działania uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej
właściwej służby określają odrębne przepisy.
Art. 6.
1. Uczelnia ma w szczególności prawo do:
1) organizacji pracy w zakresie ustalania warunków przyjęcia na studia,
ustalania planów studiów i programów kształcenia, z uwzględnieniem standardów
kształcenia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 pkt 2 i 3;
2) samodzielnosci w zakresie zatrudnienia, organizacji uslugi edukacyjnej, wyboru kierunkow badan
3) weryfikowania wiedzy i umiejętności studentów;
4) wydawania dyplomów państwowych ukończenia studiów, potwierdzających
uzyskanie tytułu zawodowego, oraz świadectw ukończenia studiów
doktoranckich, studiów podyplomowych i kursów dokształcających.
2. Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mogą nadawać stopien naukowy
doktora zasadach określonych w ustawie o stopniach naukowych.
3.Uczelnie akademickie i zawodowe okreslaja limity przyjec w porozumieniu i za zgoda
Panstwowej Komisji Akredytacyjnej.
4.Pozostale uczelnie nie wymienione w punkcie 4 okreslaja limity przyjec w porozumieniu
i za zgoda Panstwowej Komisji Akredytacyjnej oraz w porozumieniu i za zgoda
odpowiedniego ministra.
Art. 7.
Uczelnia może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i
finansowo od działalności, o której mowa w art. 13 i 14, w zakresie i formach
określonych w statucie Uczelni.
Art. 8.
1. W uczelni mogą być prowadzone studia, studia doktoranckie, studia
podyplomowe oraz kursy dokształcające.
2. Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przyjęcie studenta
na określony kierunek studiów następuje nie później niż po upływie pierwszego
roku akademickiego, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Kierunek studiów może być
prowadzony przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni albo łącznie
przez kilka takich jednostek, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 1.
3. Uczelnia, za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego wydaną
po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej może prowadzić
studia w ramach makrokierunku studiów, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 4.
Przepisy ustawy dotyczące kierunku studiów stosuje się odpowiednio do
makrokierunku studiów.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii
Państwowej Komisji Akredytacyjnej, na wniosek senatu uczelni spełniającej
wymagania określone w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4, może wyrazić zgodę
na prowadzenie przez tę uczelnię studiów międzykierunkowych, z zastrzeżeniem
art. 11 ust. 4. Wniosek o zgodę na uruchomienie takich studiów obejmuje dane
niezbędne do stwierdzenia, że uwzględnione zostały standardy kształcenia
określone na podstawie art. 9 pkt 2 lub 3.
5. W uczelni prowadzącej kształcenie przygotowujące do wykonywania zawodu
nauczyciela studenci studiów pierwszego stopnia w specjalności
nauczycielskiej uzyskują przygotowanie do nauczania dwóch przedmiotów
(rodzajów zajęć), z których jeden stanowi przedmiot główny, a drugi
dodatkowy. Warunek ten nie dotyczy studiów pierwszego stopnia w specjalności
nauczycielskiej, prowadzonych w zakresie religii, które mogą przygotowywać
studentów do nauczania jednego przedmiotu.
6. Uczelnia może prowadzić studia podyplomowe w zakresie związanym z
prowadzonymi przez nią kierunkami studiów.
7. Jeżeli program studiów podyplomowych wykracza poza zakres, o którym mowa w
ust. 6, do prowadzenia tych studiów wymagana jest zgoda ministra właściwego
do spraw szkolnictwa wyższego wydana po zasięgnięciu opinii Rady Głównej
Szkolnictwa Wyższego.
Art. 9.
1. Dotacje budzetowa na dzialanosc statutowa Uczelni w zakresie edukacji przyznaje
dorocznie minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
2. O wysokosci dotacji budzetowej na dzialanosc statutowa Uczelni w zakresie edukacji
na rok nastepny decyduje wylacznie:
1) miejsce Uczelni w rankingu krajowym opracowywanym corocznie przez Panstwowa
Komisje Akredytacyjna na podstawie wymagan opisanych w Dz 1 Rozdz 6,
2) liczba studentow
3) dostepny budzet panstwowej dotacji edukacyjnej dla szkol wyzszych
3. Sposob obliczania dotacji w zaleznosci od pozycji na rankingu, liczby studentow i
dostepnego budzetu okresla corocznie minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
Art. 10-xx.
1. Dotacje budzetowe na badania naukowe przydzielane sa wylacznie i w calosci poprzez
otwarty system grantowy.
2. Wszystkie jednostki organizacyjne Uczelni, jej pracownicy, doktoranci i studenci
(za zgoda Dziekana) w ciagu calego roku maja prawo do ubiegania sie o srodki budzetowe
na badania naukowe w otwartym systemie grantowym.
3. Uczelnia moze przeznaczyc srodki uzyskane z dzialalnosci gospodarczej na cele edukacyjne,
badania naukowe lub inne cele zgodne ze statutem Uczelni i obowiazujacym prawem.
Art. 10.
/-/
Art. 11.
1. Jednostki organizacyjne uczelni niespełniającej wymagań określonych w art.
56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4 lub jednostki organizacyjne związku uczelni, a
także jednostki międzyuczelniane lub jednostki wspólne uczelni
niespełniających tych wymagań mogą uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów
na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia na podstawie decyzji
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego wydanej po zasięgnięciu
opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
2. Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni spełniającej wymagania określone
w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4, spełniająca warunki określone na
podstawie art. 9 pkt 4, może prowadzić studia na danym kierunku i określonym
poziomie kształcenia, bez potrzeby uzyskania decyzji, o której mowa w ust. 1.
3. Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni spełniającej wymagania określone
w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4 posiadająca uprawnienie do nadawania
stopnia naukowego doktora i spełniająca warunki określone na podstawie art. 9
pkt 4, może, na wniosek senatu uczelni, za zgodą ministra właściwego do spraw
szkolnictwa wyższego wydaną po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa
Wyższego, prowadzić studia na kierunku innym niż określony na podstawie
art. 9 pkt 1 i przedstawionych przez senat uczelni standardów kształcenia.
4. Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni spełniającej wymagania, o których
mowa w art. 3 ust. 1-4, mogą prowadzić studia w ramach makrokierunków lub
studiów międzykierunkowych na podstawie uchwały senatu uczelni, jeżeli mają
uprawnienie do prowadzenia studiów na kierunkach wchodzących w skład tych
studiów. Uchwała senatu uczelni określa w szczególności plany studiów i
programy nauczania, które muszą wynikać ze standardów kształcenia.
5. Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, w
terminie nie dłuższym niż trzy miesiące, o zaprzestaniu spełniania przez
jednostkę organizacyjną warunków do prowadzenia studiów, w tym o zmianach w
stanie zatrudnienia wpływających na uprawnienie do prowadzenia studiów.
Jeżeli w ciągu dwunastu miesięcy od zaprzestania spełniania wymaganych
warunków jednostka organizacyjna nie spełni tych warunków, minister właściwy
do spraw szkolnictwa wyższego, w drodze decyzji, zawiesza uprawnienia
jednostki organizacyjnej do prowadzenia studiów na danym kierunku i
określonym poziomie kształcenia. Minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego zawiesza uprawnienia jednostki organizacyjnej uczelni do prowadzenia
studiów na danym kierunku studiów w przypadku niezawiadomienia przez rektora
w wyznaczonym terminie o zaprzestaniu spełniania przez tę jednostkę warunków
do prowadzenia studiów.
6. W przypadku negatywnej oceny kształcenia dokonanej przez Państwową Komisję
Akredytacyjną, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając
w szczególności rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń, w drodze decyzji,
cofa albo zawiesza uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i
określonym poziomie kształcenia.
7. W okresie zawieszenia uprawnień jednostki organizacyjnej do prowadzenia
studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia zostają
wstrzymane przyjęcia studentów na ten kierunek i poziom kształcenia. Minister
właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa termin, nie dłuższy niż trzy
lata, w którym jednostka organizacyjna jest obowiązana spełnić warunki do
przywrócenia zawieszonych uprawnień oraz szczegółowe zasady kontynuowania
kształcenia przez studentów i przeprowadzania w tym okresie egzaminów
dyplomowych. W przypadku niespełnienia tych warunków w terminie określonym
przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego uprawnienia jednostki
organizacyjnej do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie
kształcenia wygasają z upływem ostatniego dnia tego terminu.
8. Przywrócenie zawieszonego na podstawie ust. 5-7 uprawnienia do prowadzenia
studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia następuje na
zasadach i w trybie obowiązujących przy przyznawaniu uprawnień.
Art. 12.
Uczelnia ma osobowość prawną.
Art. 13.
1. Podstawowymi zadaniami uczelni, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, są:
1) usluga edukacyjna
- kształcenie studentów w celu ich przygotowania do pracy zawodowej lub zdobywania i uzupelniania wiedzy;
- kształcenie i promowanie kadr naukowych;
2) usluga naukowa
- prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych
- upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki,
- gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych;
2. Uczelnia zawodowa prowadząca wyłącznie studia pierwszego stopnia nie jest
obowiązana do wykonywania zadań określonych w ust. 1 pkt 2.
3. Zadaniem uczelni medycznej lub podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni
działającej w dziedzinie nauk medycznych albo weterynaryjnych może być także
uczestniczenie w sprawowaniu opieki medycznej albo weterynaryjnej w zakresie
i formach określonych w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej i przepisach
o zakładach leczniczych dla zwierząt.
Art. 14.
Uczelnia może prowadzić domy studenckie i stołówki studenckie.
Art. 15.
1. Władze publiczne, na zasadach i po wypelnieniu warunkow określonych w ustawie,
zapewniają uczelniom środki finansowe niezbędne do wykonywania ich zadań.
2. Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Rady Głównej Szkolnictwa
Wyższego, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy
Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego są zapewniane w części budżetu państwa,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób obsługi administracyjnej i finansowej prac Rady Głównej
Szkolnictwa Wyższego i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej
Szkolnictwa Wyższego, mając na uwadze zapewnienie sprawnej obsługi
administracyjnej Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i komisji
dyscyplinarnej przy tej Radzie,
2) wysokość wynagrodzenia członków Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego,
Państwowej Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy Radzie
Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz wyznaczanych przez nie recenzentów.
3) /-/
Art. 16.
1. Akademickim tytułem honorowym jest tytuł doktora honoris causa.
2. Tytuł doktora honoris causa nadaje senat lub organ
kolegialny wskazany w statucie, na wniosek podstawowej jednostki
organizacyjnej uczelni uprawnionej do nadawania stopnia naukowego doktora.
3. Szczegółowe warunki nadawania tytułu doktora honoris causa oraz tryb
postępowania określa statut uczelni.
Art. 17.
Sprawy związane z funkcjonowaniem uczelni nieuregulowane w ustawie określa
statut uczelni, zwany dalej "statutem".
Rozdział 2
Tworzenie i likwidacja uczelni
Art. 18.
1. Utworzenie uczelni akademickiej, jej likwidacja, zmiana nazwy
oraz połączenie z inną uczelnią następują w drodze rozporzadzenia
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
2. Utworzenie uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz
połączenie z inną publiczną uczelnią zawodową następują w drodze
rozporządzenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
3.Likwidacja uczelni akademickiej, zmiana jej nazwy oraz połączenie z inną
uczelnią następują w drodze rozporzadzenia ministra właściwego do
spraw szkolnictwa wyższego, wylacznie przy poparciu senatu
lub senatów uczelni, których akty te dotyczą.
4.Utworzenie uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz
połączenie z inną publiczną uczelnią zawodową następują w drodze
rozporządzenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego
na wniosek zalozyciela uczelni, senatu lub organu kolegialnego
wskazanego w statucie, odpowiednio.
Art. 19.
1. Akt prawny o utworzeniu uczelni określa jej nazwę oraz siedzibę.
2. Rektora uczelni powołuje jej zalozyciel na pierwszym posiedzeniu po utworzeniu uczelni.
3. Statut uczelni uchwala senat uczelni po utworzeniu uczelni a przed rozpoczeciem dzialalnosci edukacyjnej lub naukowej.
4. Statut musi byc uchwalony nie pozniej niz w pol roku od utworzenia uczelni.
/-/
5. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 2 i 3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych,
artystycznych, medycznych i morskich wykonują odpowiednio ministrowie
wskazani w art. 33 ust. 2.
/-/
Art. 20.
1. Z wnioskiem o pozwolenie na utworzenie uczelni może wystąpić
do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego kazda osoba fizyczna albo
osoba prawna.
2. Utworzenie uczelni oraz uzyskanie przez nią uprawnień do
prowadzenia studiów wyższych na danym kierunku i określonym poziomie
kształcenia wymaga pozwolenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa
wyższego.
3. W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, określa się założyciela uczelni, jej
nazwę, siedzibę, prowadzone kierunki studiów i poziom kształcenia, a także
minimalną wielkość i rodzaj środków majątkowych, które założyciel jest
obowiązany przeznaczyć na jej utworzenie i funkcjonowanie, z tym że wysokość
środków finansowych nie może być niższa niż 500 tysięcy złotych.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia
pozwolenia, jeżeli z wniosku o wydanie pozwolenia wynika, że uczelnia
lub jej jednostki organizacyjne nie będą spełniały warunków
niezbędnych do prowadzenia studiów określonych w ustawie i aktach
wykonawczych wydanych na jej podstawie.
5. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia
pozwolenia osobie fizycznej, która:
1) została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne;
2) została wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru
Sądowego;
3) posiada wymagalne zobowiązania wobec Skarbu Państwa.
6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia
pozwolenia osobie prawnej w przypadku:
1) postawienia w stan likwidacji;
2) postawienia w stan upadłości;
3) wpisania do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru
Sądowego;
4) posiadania wymagalnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa;
5) gdy w stosunku choćby do jednej z osób umocowanych do reprezentacji
zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek określonych w ust. 5.
7. Decyzje, o których mowa w ust. 5 i 6, minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego wydaje bez zasięgania opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
8. Pierwsze pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, wydaje się na okres pięciu lat.
9. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii
Państwowej Komisji Akredytacyjnej, może przedłużyć pozwolenie:
1) na czas nieokreślony, jeżeli wszystkie prowadzone kierunki studiów
uzyskały pozytywną ocenę kształcenia wydaną przez Państwową Komisję
Akredytacyjną;
2) na czas określony w pozostałych przypadkach.
10. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może odmówić przedłużenia
pozwolenia, jeżeli uczelnia działa niezgodnie z przepisami prawa
lub jej dotychczasowa działalność w zakresie kształcenia na wszystkich
kierunkach studiów uzyskała negatywną ocenę Państwowej Komisji
Akredytacyjnej, o której mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2.
11. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia przedłużenia
pozwolenia, jeżeli uczelnia niepubliczna lub jej założyciel w sposób rażący
narusza przepisy prawa.
12. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia przedłużenia
pozwolenia, jeżeli w stosunku do założyciela zaistniała jedna z przesłanek
określonych odpowiednio w ust. 5 i 6.
Art. 21.
W związku z postępowaniem o wydanie pozwolenia na utworzenie uczelni
pobierana jest opłata związana z kosztami postępowania opiniodawczego.
Opłata stanowi dochód budżetu państwa.
Art. 22.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze
rozporządzenia, zakres danych i informacji objętych wnioskiem o wydanie
pozwolenia na utworzenie uczelni oraz sposób pobierania i wysokość
opłaty na wydatki związane z kosztami postępowania opiniodawczego, uwzględniając
wykaz dokumentów, jakie muszą być dołączone do wniosku, w tym wykaz dokumentów
dotyczących założyciela uczelni i dokumentów dotyczących zobowiązań i gwarancji
finansowych oraz założeń organizacyjnych i dydaktycznych uczelni, a także mając
na uwadze, aby uczelnie były tworzone przez osoby właściwie do tego przygotowane
i gwarantujące należyte wypełnianie obowiązków założyciela oraz uwzględniając
zasadę, że pobierane opłaty powinny pokrywać rzeczywiste koszty ponoszone w
związku z prowadzonym postępowaniem.
Art. 23.
1. Po uzyskaniu pozwolenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2, założyciel składa w
formie aktu notarialnego oświadczenie woli o założeniu uczelni,
zwane dalej "aktem założycielskim". Akt założycielski określa w szczególności
założyciela, nazwę, siedzibę i szczegółowy zakres działalności uczelni,
wielkość środków majątkowych przeznaczonych na utworzenie uczelni, w tym
wartość rzeczy przekazanych jej na własność, termin ich przekazania oraz
sposób dalszego finansowania uczelni.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego cofa pozwolenie, jeżeli:
1) założyciel w terminie trzech miesięcy od dnia uzyskania pozwolenia nie
złoży aktu założycielskiego, o którym mowa w ust. 1;
2) założyciel nie przekazał środków majątkowych, o których mowa w ust. 1, w
terminie trzech miesięcy od dnia wpisania uczelni do rejestru;
3) uczelnia w ciągu roku od dnia wpisu do rejestru, o którym
mowa w art. 29 ust. 1, nie rozpoczęła kształcenia studentów.
Art. 24.
/-/
3. Założyciel uczelni może podejmować decyzje dotyczące uczelni
tylko w przypadkach określonych przez jej statut.
Art. 25.
Przepisy art. 18-24 stosuje się przy połączeniu uczelni.
Art. 26.
1. Założyciel, za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, może
zlikwidować uczelnię po zapewnieniu studentom możliwości
kontynuowania studiów.
2. Postawienie uczelni w stan likwidacji następuje z dniem, w
którym decyzja o odmowie przedłużenia pozwolenia, o której mowa w art. 20
ust. 10-12, stała się ostateczna, albo z dniem określonym w decyzji wydanej
na podstawie art. 37 ust. 2, albo z dniem, w którym pozwolenie wygasło; dzień
ten jest dniem otwarcia likwidacji.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, na wniosek osoby, której
udzielono pozwolenia na utworzenie uczelni, w drodze decyzji,
może przenieść to pozwolenie na rzecz innej osoby fizycznej lub prawnej,
jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w pozwoleniu.
4. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do przeniesienia pozwolenia na
wniosek osoby, na którą, w drodze decyzji, pozwolenie na utworzenie uczelni
zostało przeniesione.
Art. 27.
1. Likwidacja uczelni polega na zadysponowaniu składnikami
materialnymi i niematerialnymi jej majątku po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu
wierzycieli, w szczególności pracowników i studentów.
2. Majątek uczelni pozostały po zaspokojeniu wierzycieli
przeznacza się na cele określone w statucie.
3. Likwidację uczelni prowadzi likwidator powołany w trybie
określonym w statucie, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 3.
4. Otwarcie likwidacji uczelni powoduje, że:
1) kompetencje organów uczelni w zakresie dysponowania jej majątkiem
przejmuje likwidator;
2) uczelnia nie prowadzi przyjęć na studia.
5. Studia prowadzone w dniu otwarcia likwidacji mogą być kontynuowane nie
dłużej niż do końca roku akademickiego, w którym nastąpiło otwarcie
likwidacji.
6. Koszty likwidacji uczelni są pokrywane z jej majątku, z
pierwszeństwem przed roszczeniami wierzycieli.
7. Likwidator zawiadamia niezwłocznie ministra właściwego do spraw szkolnictwa
wyższego o zakończeniu likwidacji. Z dniem zakończenia likwidacji uczelnia
zostaje wykreślona z rejestru, o którym mowa w art. 29 ust. 1.
8. Tryb likwidacji uczelni w zakresie nieuregulowanym w ustawie
określa jej statut.
Art. 28.
1. W celu wspólnego wykonywania zadań, o których mowa w art. 13, w trybie
właściwym dla utworzenia uczelni może być utworzony związek uczelni.
2. Związek uczelni ma osobowość prawną.
3. Utworzenie związku uczelni następuje w drodze aktu prawnego właściwego dla
utworzenia uczelni wchodzących w jego skład, z zastrzeżeniem ust. 4, po
przyjęciu przez właściwe organy kolegialne zainteresowanych uczelni
jednobrzmiącej uchwały o utworzeniu związku, określającej w szczególności
uczestników związku, jego zadania oraz składniki mienia przekazywane przez
uczestników w celu wykonywania zadań związku.
4. Utworzenie związku uczelni akademickich i zawodowych następuje w drodze aktu
prawnego właściwego dla utworzenia uczelni akademickiej.
5. Akt prawny tworzący związek uczelni określa jego uczestników, ustrój, w tym
organy jednoosobowe i kolegialne, tryb ich wyboru, odwołania i uzupełniania
składu oraz kompetencje, zasady zatrudniania przez związek pracowników, w tym
pracowników uczestników związku, zasady funkcjonowania oraz zasady
finansowania związku ze środków jego uczestników, a także zasady i tryb
likwidacji związku, w tym przeznaczenie jego majątku pozostałego po
likwidacji.
6. Akt prawny tworzący związek uczelni określa także zasady działania samorządu
studenckiego i samorządu doktorantów tego związku. Art. 202 ust. 3 i 4
stosuje się odpowiednio.
7. Związek uczelni może zostać przekształcony w uczelnię w trybie właściwym dla
utworzenia uczelni publicznych albo uczelni niepublicznych, z odpowiednim
zastosowaniem ust. 3.
Art. 29.
1. Uczelnia oraz związek uczelni uzyskują osobowość
prawną z chwilą wpisania do rejestru uczelni niepublicznych i związków
uczelni niepub, zwanego dalej "rejestrem".
2x. Uczelnie istniejace w chwili wejscia w zycie miniejszej ustawy sa automatycznie
wpisane do rejestru uczelni przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w
ciagu trzech miesiecy od wejscia w zycie nieniejszej ustawy.
2. Wpis nowej uczelni do rejestru dokonywany jest na wniosek jej założyciela, a w
przypadku związku uczelni, na zgodny wniosek wszystkich założycieli uczelni
tworzących związek.
3. Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia wpisania uczelni
lub związku uczelni do rejestru, jeśli akt założycielski lub statut albo akt
prawny tworzący związek jest niezgodny z przepisami prawa lub udzielonym pozwoleniem.
5. Rejestr jest jawny. Każdy ma prawo:
1) dostępu do danych zawartych w rejestrze;
2) do otrzymania poświadczonych odpisów, wyciągów i zaświadczeń o danych
zawartych w rejestrze.
6. Za wydawanie odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 2,
jest pobierana opłata. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.
7. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób prowadzenia rejestru, uwzględniając dane, jakie musi zawierać
wniosek o wpisanie uczelni lub związku uczelni
do rejestru, w tym rodzaj dokumentów, które założyciele są
obowiązani dołączyć do wniosku, nazwy rubryk rejestru, tryb dokonywania
wpisów i zmian w rejestrze oraz warunki wykreślenia uczelni
lub związku z rejestru uczelni;
2) szczegółowy tryb udostępniania rejestru, uwzględniając sposób
sporządzania i wydawania odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w
ust. 5 pkt 2, oraz wysokość opłat za ich wydawanie.
Art. 30.
/-/
Art. 31.
1. Uczelnia może, na podstawie porozumienia z innymi uczelniami, tworzyć
jednostki międzyuczelniane i jednostki wspólne.
2. Uczelnia może tworzyć, w trybie określonym w ust. 1, jednostki wspólne także
z innymi podmiotami, w szczególności z instytucjami naukowymi, w tym również
zagranicznymi.
3. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa organizację, sposób
funkcjonowania i finansowania jednostki międzyuczelnianej lub jednostki
wspólnej, zasady prowadzenia studiów i kształcenia w innych formach oraz
zasady wydawania dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia
kształcenia w innych formach.
4. Wydawanie dyplomów ukończenia studiów lub świadectw w przypadku kształcenia
w innych formach, prowadzonego w jednostkach, o których mowa w ust. 1 i 2,
wymaga zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
5. Uczelnie zawodowe mogą współdziałać z uczelniami akademickimi, w
szczególności poprzez zawieranie umów dotyczących zapewnienia wysokiego
poziomu kształcenia w zakresie przedmiotów podstawowych, rozwoju naukowego
nauczycieli akademickich, kontynuacji studiów przez absolwentów oraz
wspierania uczelni zawodowych wysoko kwalifikowaną kadrą.
Art. 32.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ogłasza w wydawanym przez
siebie dzienniku urzędowym wykaz uczelni i związków uczelni, obwieszczenia o
utworzeniu i likwidacji uczelni, a także informacje o zawieszeniu i cofnięciu
uprawnień uczelni do prowadzenia studiów.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ogłasza na stronach
internetowych właściwego ministerstwa dane, o których mowa w ust. 1.
Rozdział 3
Nadzór nad uczelniami
Art. 33.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad
zgodnością działań uczelni z przepisami prawa i statutem oraz z treścią
udzielonego pozwolenia na utworzenie uczelni, a także nad
prawidłowością wydatkowania środków publicznych. Minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego może żądać informacji i wyjaśnień od organów uczelni
oraz założyciela uczelni niepublicznej, a także dokonywać kontroli
działalności uczelni.
2. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w zakresie
nadzoru, o którym mowa w ust. 1, sprawują odpowiednio:
1) Minister Obrony Narodowej - w odniesieniu do uczelni wojskowych;
2) minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do uczelni służb
państwowych;
3) minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego - w
odniesieniu do uczelni artystycznych;
4) minister właściwy do spraw zdrowia - w odniesieniu do uczelni medycznych;
5) minister właściwy do spraw gospodarki morskiej - w odniesieniu do uczelni
morskich.
3. Uczelnie teologiczne i wydziały teologiczne uczelni znajdują się także, w zakresie
określonym przez umowę międzynarodową zawartą
ze Stolicą Apostolską oraz ustawy regulujące stosunki między Rzeczpospolitą
Polską a innymi kościołami i związkami wyznaniowymi oraz przez statuty tych
uczelni, pod nadzorem władz kościołów i związków wyznaniowych.
Art. 34.
1. Kontrola, o której mowa w art. 33 ust. 1, obejmuje badanie zgodności
działania organów uczelni z przepisami prawa, statutem oraz uzyskanymi
uprawnieniami, a takze z treścią
udzielonego pozwolenia na jej utworzenie, a także prawidłowości wydatkowania
środków publicznych. Przedmiotem kontroli może być również badanie warunków
realizacji procesu dydaktycznego. Po zakończeniu kontroli sporządza się
protokół.
2. Protokół zostaje przekazany uczelni w terminie miesiąca od zakończenia
kontroli. Uczelnia może zgłosić swoje uwagi i zastrzeżenia do ustaleń
zawartych w protokole w terminie miesiąca od jego otrzymania.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw zdrowia oraz do spraw
gospodarki morskiej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb
dokonywania kontroli uczelni i związków uczelni, uwzględniając:
1) sposób wykonywania i dokumentowania czynności kontrolnych oraz
sporządzania protokołu kontroli;
2) tryb rozpatrywania uwag i zastrzeżeń uczelni i związków uczelni
- mając na uwadze konieczność sprawnego i bezstronnego przeprowadzania
kontroli.
Art. 35.
1. Rektor uczelni przedstawia w terminie do dnia 15 października roku
następującego po roku sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw
szkolnictwa wyższego roczne sprawozdanie z działalności uczelni wraz z
informacją dotyczącą obsady kadrowej na prowadzonych kierunkach studiów.
2. Rektor uczelni przedstawia w terminie do dnia 30 czerwca roku
następującego po roku sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw
szkolnictwa wyższego sprawozdanie z wykorzystania środków z dotacji budzetowych.
3. Rektor uczelni przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa
wyższego, w terminie miesiąca od podjęcia, uchwały właściwych organów uczelni
w sprawach:
1) przyjęcia lub zmiany statutu;
2) uruchomienia lub zniesienia kierunku studiów wraz z informacją o obsadzie
kadrowej na prowadzonych kierunkach studiów;
3) utworzenia zamiejscowej jednostki organizacyjnej wraz z informacją o
bazie materialnej i obsadzie kadrowej tej jednostki;
4) wyrażenia przez senat uczelni zgody, o której mowa w art. 62 ust. 2
pkt 4, jeżeli z czynności objętych zgodą senatu wynikają zobowiązania
finansowe uczelni przekraczające wartość, o której mowa w art. 62 ust. 2
pkt 4 lit. a;
5) przyjęcia lub zmiany regulaminu studiów lub regulaminu studiów
doktoranckich oraz zasad i trybu przyjmowania na studia i studia
doktoranckie wraz z uchwałami odpowiednio uczelnianego organu
uchwałodawczego samorządu studenckiego podjętymi na podstawie art. 161
ust. 2 lub uczelnianego organu uchwałodawczego samorządu doktorantów
podjętymi na podstawie art. 161 ust. 2 w związku z art. 196 ust. 2.
4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do organu zarządzającego związku
uczelni.
5. Przepisy ust. 1-3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych,
artystycznych, medycznych oraz morskich stosuje się odpowiednio do ministrów
wskazanych w art. 33 ust. 2.
Art. 36.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego stwierdza nieważność uchwały
organu kolegialnego uczelni lub decyzji rektora uczelni, z wyłączeniem
decyzji administracyjnej, w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z
przepisami prawa lub statutem uczelni, nie później niż w terminie dwóch
miesięcy od otrzymania uchwały lub decyzji. Na rozstrzygnięcie ministra
właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w sprawie stwierdzenia nieważności
uchwały lub decyzji służy, w terminie trzydziestu dni od dnia jego
doręczenia, skarga do właściwego sądu administracyjnego. Przepisy o
zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji z zakresu administracji
publicznej stosuje się odpowiednio.
2. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33
ust. 2.
3. Przepis ust. 1, w zakresie określonym w umowie, ustawach i statutach, o
których mowa w art. 33 ust. 3, stosuje się odpowiednio do kompetencji
właściwych władz kościołów i związków wyznaniowych w odniesieniu do uczelni
teologicznych i wydziałów teologicznych uczelni.
Art. 37.
1. Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni prowadzą działalność
niezgodną z przepisami prawa, statutem lub pozwoleniem, o którym mowa w art.
20 ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wzywa organy
uczelni lub założyciela uczelni do zaprzestania tej
działalności i usunięcia jej skutków, wyznaczając w tym celu odpowiedni
termin.
2. Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni w rażący sposób
naruszają przepisy ustawy, statut lub pozwolenie, o którym mowa w art. 20
ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wszczyna postępowanie
w sprawie likwidacji uczelni albo cofa pozwolenie na utworzenie
uczelni oraz nakazuje jej likwidację przez założyciela.
3. Jeżeli założyciel uczelni nie przystąpi we właściwym czasie do
likwidacji uczelni zgodnie z nakazem, o którym mowa w ust. 2, minister
właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje likwidatora uczelni oraz
wyznacza termin zakończenia likwidacji. Koszty likwidacji uczelni i
wynagrodzenia likwidatora są pokrywane z majątku uczelni.
4. W przypadku stwierdzenia, że:
1) uczelnia działa bez pozwolenia, o którym mowa w art. 20
ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje jej
likwidację przez założyciela; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio;
2) osoba fizyczna lub osoba prawna prowadzi studia wyższe bez pozwolenia, o
którym mowa w art. 20 ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego nakazuje tej osobie zaprzestanie prowadzenia studiów, wyznaczając
w tym celu odpowiedni termin.
5. W przypadku stwierdzenia, że uczelnia utworzyła jednostkę zamiejscową
niezgodnie z przepisami ustawy, minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego nakazuje likwidację tej jednostki. Przepis ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
6. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1-5 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych,
artystycznych, medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie
wskazani w art. 33 ust. 2.
Art. 38.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może wystąpić do senatu
uczelni z wnioskiem o odwołanie rektora w przypadku stwierdzenia istotnych
naruszeń przez rektora przepisów prawa lub statutu. Senat uczelni po
zaopiniowaniu wniosku przekazuje go organowi właściwemu do odwołania rektora
albo założycielowi uczelni niepublicznej, jeżeli jest właściwy do odwołania
rektora.
2. Wnioski o odwołanie rektora rozpatrywane są w terminie trzydziestu dni od
ich złożenia.
3. /-/
4. Rektor zostaje zawieszony w pełnieniu funkcji z mocy prawa, w przypadku gdy
toczy się przeciwko niemu postępowanie karne z oskarżenia publicznego.
5. /-/
6. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1, 3 i 5 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych,
artystycznych, medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie
wskazani w art. 33 ust. 2.
Art. 39.
Przepisy art. 33, art. 34, art. 36 ust. 1, art. 37 oraz art. 38 stosuje się
odpowiednio do związku uczelni.
Art. 40.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nie może zlecać uczelni
ze srodkow dotacji budzetowych zadnych zadan poza usluga edukacyjna i usluga
naukowa.
2. Minister i/lub dowolna osoba prawna lub fizyczna moze zlecac uczelni ze srodkow
wlasnych dowolne zadania w zgodzie ze statutem uczelni i obowiazujacym prawem.
Rozdział 4
Współpraca międzynarodowa uczelni w zakresie kształcenia i badań naukowych
Art. 41.
Uczelnie samodzielnie koordynuje współpracę z zagranicznymi instytucjami naukowymi.
Art. 42.
1. /-/
2. Warunki i tryb kierowania przez uczelnię za granicę jej pracowników,
doktorantów i studentów w celach dydaktycznych, naukowych i szkoleniowych określa senat
uczelni.
Art. 43.
1. Osoby niebędące obywatelami polskimi, zwane dalej "cudzoziemcami", mogą
podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia,
a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach
określonych w ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać
kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o
których mowa w ust. 1:
1) cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na osiedlenie się,
2) cudzoziemcy posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej
Polskiej,
3) cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
4) pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii
Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
jeżeli są lub byli zatrudnieni w Polsce, a także członkowie ich rodzin,
jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
5) cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono
zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,
6) cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością, o
której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13 i 14 ustawy z dnia 13 czerwca 2003
r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175, z późn. zm.)[1].
3. Cudzoziemcy niewymienieni w ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 5, mogą podejmować
i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach
rozwojowych, o których mowa w ust. 1, na podstawie:
1) umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach,
2) umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach
określonych w tych umowach,
3) decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub
odpowiedniego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2,
4) decyzji rektora uczelni.
4. Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 3, mogą podejmować i odbywać kształcenie
oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa
w ust. 1:
1) jako stypendyści strony polskiej,
2) na zasadach odpłatności,
3) bez odpłatności i świadczeń stypendialnych,
4) jako stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę,
5) jako stypendyści uczelni.
5. Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin, posiadający środki finansowe
niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, mogą podejmować i
odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także
uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach
obowiązujących obywateli polskich, z tym że osobom tym nie przysługuje prawo
do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych,
stypendium mieszkaniowego, stypendium na wyżywienie i zapomóg, albo na
zasadach określonych w ust. 3 i 4.
6. Za członków rodzin osób, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i ust. 5, uważa się
osoby wymienione w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i
warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr
141, poz. 1180, z późn. zm.).
7. Cudzoziemcy, którzy spełniają wymagania określone w art. 5 ust. 1-3 ustawy z
dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532) i
studiujący w kraju swojego zamieszkania mogą być stypendystami, o których
mowa w ust. 4 pkt 1.
8. Stypendystom, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i ust. 7, stypendia przyznaje
oraz ustala ich wysokość rektor uczelni.
9. /-/
Art. 44.
1.Senat uczelni określa, w drodze uchwaly:
1) formy studiów i szkoleń, na które mogą być przyjmowani cudzoziemcy;
2) wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na
studia, studia doktoranckie i szkolenia lub o uczestniczenie w badaniach
naukowych i pracach rozwojowych, uwzględniając poziom wykształcenia
odpowiedni do podjęcia danej formy studiów lub szkolenia, stan zdrowia i
predyspozycje do studiów na określonych kierunkach oraz rodzaje
dokumentów, które są obowiązani przedstawić;
3) sposób ustalania wysokości stypendiów oraz tryb ich
przyznawania, wypłacania, zawieszania i cofania;
4) sposób ustalania odpłatności za studia, studia
doktoranckie, szkolenia i uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach
rozwojowych, uwzględniając planowane koszty kształcenia, możliwość
obniżania i zwalniania z opłat i organy uprawnione do podejmowania decyzji
w tych sprawach oraz sposób wnoszenia opłat i przypadki, w których opłaty
podlegają zwrotowi
- mając na uwadze zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i
prowadzenia badań naukowych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz
urzeczywistnienie zasady równego traktowania.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zagranicznych określa, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy, o których mowa w art. 43
ust. 7, uwzględniając kraj zamieszkania oraz formę i kierunek studiów;
2) tryb przyznawania oraz sposób ustalania wysokości stypendiów
przyznawanych osobom, o których mowa w art. 43 ust. 7
- mając na uwadze zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i
prowadzenia badań naukowych w kraju zamieszkania oraz urzeczywistnienie
zasady równego traktowania.
3. Stypendystom, o których mowa w art. 43 ust. 7, stypendia mogą być wypłacane
za pośrednictwem polskich placówek konsularnych lub polskich organizacji
pozarządowych.
4. Warunki przyznawania stypendiów cudzoziemcom, o których mowa w art. 43 ust.
4 pkt 5, oraz ich wysokość ustala przyznający stypendium.
Rozdział 5
Rada Główna Szkolnictwa Wyższego
Art. 45.
1. Rada Główna Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej "Radą", jest wybieralnym
organem przedstawicielskim szkolnictwa wyższego.
2. Rada współdziała z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego oraz z
innymi organami władzy i administracji publicznej w ustalaniu polityki
edukacyjnej państwa w zakresie szkolnictwa wyższego, a w szczególności:
1) przedstawia propozycje nazw kierunków studiów oraz standardów kształcenia
określanych na podstawie art. 9 pkt 1-3;
2) wyraża z własnej inicjatywy opinie i przedstawia wnioski we wszystkich
sprawach dotyczących szkolnictwa wyższego, nauki i kultury oraz może
zwracać się w tych sprawach do organów władzy publicznej i uczelni, w tym
o udzielenie wyjaśnień i informacji, zawiadamiając o tym ministra
właściwego do spraw szkolnictwa wyższego;
3) wyraża opinie w sprawach przedstawionych przez ministra właściwego do
spraw szkolnictwa wyższego oraz inne organy władzy i administracji
publicznej;
4) wyraża opinie w sprawach projektów aktów prawnych dotyczących szkolnictwa
wyższego i nauki, w tym aktów dotyczących utworzenia, likwidacji, zmiany
nazwy uczelni, a także zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską umów
międzynarodowych dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki oraz promocji
nauki polskiej za granicą;
5) wyraża opinie w sprawach projektu budżetu państwa w zakresie części,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego,
oraz w sprawach zasad przyznawania uczelniom dotacji z budżetu państwa.
3. Opinie w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5, Rada wyraża w terminie
nie dłuższym niż miesiąc od otrzymania projektu przedstawionego przez
właściwy organ.
4. Rada może współpracować z krajowymi i międzynarodowymi organizacjami
działającymi w obszarze szkolnictwa wyższego.
Art. 46.
1. Rada składa się z przedstawicieli:
1) nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub
stopień naukowy doktora habilitowanego - w liczbie dwudziestu jeden;
2) nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora - w
liczbie sześciu;
3) studentów - w liczbie czterech;
4) doktorantów - w liczbie dwóch.
2. Kadencja Rady trwa cztery lata i rozpoczyna się 1 stycznia.
3. Rada działa na posiedzeniach plenarnych oraz przez swoje organy. Organizację
i tryb działania Rady oraz jej organy i ich kompetencje określa statut,
uchwalony przez Radę na posiedzeniu plenarnym.
4. W posiedzeniach plenarnych Rady uczestniczą z głosem doradczym
przedstawiciele reprezentatywnych organizacji związkowych w rozumieniu ustawy
z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-
Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz.U. Nr 100,
poz. 1080 i Nr 154, poz. 1793 i 1800, z 2002 r. Nr 10, poz. 89 i Nr 240, poz.
2056 oraz z 2004 r. Nr 240, poz. 2407) działających w uczelniach, po jednym z
każdego związku.
5. Rektor, na wniosek członka Rady, może zwolnić go całkowicie lub częściowo z
obowiązków dydaktycznych.
6. Obsługę administracyjną Rady wykonują jednostki organizacyjne urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
Art. 47.
1. Wyboru członków Rady, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2, dokonują
elektorzy zgromadzeni na ogólnopolskich spotkaniach wyborczych.
2. Elektorów wybiera się w proporcji jeden elektor na każdą grupę
pięćdziesięciu nauczycieli akademickich posiadajacych stopien naukowy doktora
zatrudnionych w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.
3./-/
4. W uczelniach artystycznych, wojskowych i służb państwowych wyboru elektorów
w grupach nauczycieli akademickich, o których mowa w ust. 2, dokonuje się
odpowiednio w proporcji jeden elektor na każdą grupę dwudziestu oraz na każdą
grupę pięćdziesięciu nauczycieli akademickich posiadajacych stopien naukowy doktora
zatrudnionych w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.
5. Wyboru członków Rady, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 4, dokonują
elektorzy zgromadzeni na ogólnopolskim spotkaniu wyborczym, na okres dwóch
lat. Elektorów wybierają doktoranci w proporcji jeden elektor na każdą grupę
stu uczestników studiów doktoranckich prowadzonych w uczelni.
6. Uczelnie, w których zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2, 3 i 5 nie może
być dokonany wybór żadnego elektora w danej grupie, tworzą wspólne okręgi
wyborcze, zgodnie z regulaminem wyborczym, o którym mowa w ust. 10.
7. Bierne prawo wyborcze nie przysługuje nauczycielom akademickim pełniącym
funkcje jednoosobowych organów uczelni oraz prorektora i zastępcy kierownika
podstawowej jednostki organizacyjnej. Członkostwa w Radzie nie można łączyć z
członkostwem w Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
8. Mandat członka Rady wygasa w przypadku śmierci, rezygnacji z członkostwa,
utraty statusu legitymującego do pełnienia funkcji członka Rady oraz objęcia
funkcji, o której mowa w ust. 7.
9. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady w trakcie jej kadencji
zwolniony mandat obejmuje osoba, która w wyborach uzyskała kolejną największą
liczbę głosów.
10. Sposób i tryb wyboru elektorów oraz członków Rady określa uchwalony przez
nią regulamin wyborczy.
11. Wyboru członków Rady, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 3, dokonuje
Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej, w trybie określonym w jego
regulaminie, na czas wskazany w tym regulaminie.
Rozdział 6
Państwowa Komisja Akredytacyjna
Art. 48.
1. Państwową Komisję Akredytacyjną, zwaną dalej "Komisją", powołuje minister
właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
2. Członków Komisji minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje
spośród kandydatów zgłoszonych przez Radę, Konferencję Rektorów Akademickich
Szkół Polskich, Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich, Parlament
Studentów Rzeczypospolitej Polskiej, senaty uczelni oraz ogólnokrajowe
stowarzyszenia naukowe i organizacje pracodawców. Członkiem Komisji może być
nauczyciel akademicki posiadający co najmniej stopień naukowy doktora,
zatrudniony w uczelni jako podstawowym miejscu pracy. Powołując członków
Komisji minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego uwzględnia wymóg
reprezentowania w składzie Komisji przedstawicieli grup kierunków studiów
określonych w art. 50 ust. 4.
3. Członkiem Komisji z mocy prawa jest przewodniczący Parlamentu Studentów
Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Członek Komisji może być odwołany, na wniosek prezydium Komisji, przez
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
5. Komisja liczy nie mniej niż sześćdziesięciu i nie więcej niż osiemdziesięciu
członków.
6. Kadencja Komisji trwa cztery lata i rozpoczyna się 1 stycznia.
7. Rektor, na wniosek członka Komisji, może zwolnić go całkowicie lub częściowo
z obowiązku prowadzenia zajęć dydaktycznych.
Art. 49.
1. Komisja przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego
opinie i wnioski dotyczące:
1) utworzenia uczelni, przyznania uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów
na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia;
2) dokonanej oceny kształcenia na danym kierunku, w tym kształcenia
nauczycieli oraz przestrzegania warunków prowadzenia studiów.
) Liste rankingowa i zwiazane z nia wyliczenie naleznej dotacji budzetowej
zgodnie z Art 4 p6 i Art 9 p 1-3.
na dzialanosc edukacyjna, z uwzglednieniem liczby studentow
2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, Komisja może zwracać się do uczelni o
udzielenie wyjaśnień i informacji oraz przeprowadzać wizytacje uczelni.
3. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego
może zwrócić się do Komisji o przeprowadzenie oceny kształcenia we wskazanej
uczelni lub jej jednostce organizacyjnej i o przedstawienie wniosków
wynikających z tej oceny.
4. Opinie w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, Komisja wyraża w terminie
nie dłuższym niż cztery miesiące od dnia otrzymania wniosku. W przypadku
niewyrażenia opinii w tym terminie minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego podejmuje decyzję bez tej opinii.
5. Oceny, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i w ust. 3, wraz z uzasadnieniem i
wynikającymi z tych ocen wnioskami, Komisja przedstawia w terminie miesiąca
od dnia zakończenia procedury oceniania.
6. Komisja może współpracować z krajowymi i międzynarodowymi organizacjami,
których przedmiotem działania jest ocena jakości kształcenia i akredytacja.
7. W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3,
Komisja może przetwarzać dane osobowe nauczycieli akademickich i studentów
ocenianych uczelni w zakresie niezbędnym dla wykonania tych zadań.
Art. 50.
1. Komisja działa na posiedzeniach plenarnych oraz przez swoje organy.
2. Organami Komisji są:
1) przewodniczący;
2) sekretarz;
3) prezydium.
3. W skład prezydium wchodzą:
1) przewodniczący Komisji;
2) sekretarz;
3) przewodniczący zespołów, o których mowa w ust. 4;
4) przewodniczący Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej.
4. W skład Komisji wchodzą zespoły kierunków studiów:
1) humanistycznych;
2) przyrodniczych;
3) matematyczno-fizyczno-chemicznych;
4) rolniczych, leśnych i weterynaryjnych;
5) medycznych;
6) wychowania fizycznego;
7) technicznych;
8) ekonomicznych;
9) społecznych i prawnych;
10) artystycznych;
11) wojskowych.
5. W skład zespołu wchodzi co najmniej pięciu członków Komisji, będących
przedstawicielami grupy kierunków studiów, w tym co najmniej trzech
posiadających znaczacy dorobek dydaktyczny i/lub naukowy w dziedzinach
lub dyscyplinach naukowych związanych z daną grupą kierunków studiów.
Art. 51.
1. Przewodniczącego Komisji oraz jej sekretarza powołuje i odwołuje minister
właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
2. Przewodniczący Komisji zwołuje posiedzenia plenarne Komisji, przewodniczy
jej obradom, reprezentuje ją na zewnątrz oraz podpisuje uchwały Komisji.
3. Sekretarz zapewnia sprawne funkcjonowanie Komisji i wykonywanie przez nią
zadań.
4. Przewodniczących zespołów wybierają ich członkowie spośród swego grona.
Art. 52.
1. Prezydium podejmuje uchwały w sprawach, o których mowa w art. 49 ust. 1 i 3,
kierując się sprawozdaniem przedłożonym przez jeden spośród zespołów, o
których mowa w art. 50 ust. 4.
2. Strona niezadowolona z uchwały prezydium podjętej w sprawach, o których mowa
w art. 49 ust. 1 i 3, może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie
sprawy. Wniosek kieruje się do Komisji w terminie trzydziestu dni od dnia
doręczenia uchwały.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest rozpatrywany na wspólnym posiedzeniu
zespołu i prezydium Komisji w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia
otrzymania wniosku.
Art. 53.
1. Organizację i tryb działania Komisji, szczegółowe kompetencje jej organów,
tryb dokonywania ocen, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, oraz
sposób wyznaczania recenzentów określa statut uchwalony przez Komisję na
posiedzeniu plenarnym.
2. Obsługę administracyjną i finansową Komisji wykonuje Biuro Państwowej
Komisji Akredytacyjnej, zwane dalej "biurem".
3. Biuro jest państwową jednostką budżetową finansowaną ze środków ustalanych w
części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
szkolnictwa wyższego.
4. Dyrektora biura powołuje i odwołuje przewodniczący Komisji. Pozostałych
pracowników zatrudnia dyrektor.
5. Szczegółowy zakres działalności biura oraz jego organizację określa
regulamin organizacyjny nadany przez przewodniczącego Komisji.
Art. XX
Wlasciwy Minister, na wnosek Panstwowej Komisji Akredytacyjnej ustala w drodze rozporzadzenia:
1) nazwy kierunków studiów, kierując się wymaganiami rynku pracy;
2) standardy kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów
kształcenia, uwzględniające kwalifikacje, jakie powinien posiadać
absolwent tych studiów, ramowe treści kształcenia, czas trwania studiów i
wymiar praktyk oraz wymagania dla poszczególnych form studiów, a także
tryb tworzenia i warunki jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia
międzykierunkowe oraz makrokierunki, uwzględniając zakres treści
programowych poszczególnych kierunków studiów wchodzących w skład
makrokierunku lub studiów międzykierunkowych oraz dbając o jakość
kształcenia;
3) standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela,
uwzględniające:
a) kwalifikacje absolwenta,
b) przedmioty kształcenia pedagogicznego, w tym w zakresie wychowania,
c) przygotowanie do nauczania dwóch przedmiotów (rodzajów zajęć),
d) przygotowanie w zakresie technologii informacyjnej, w tym wykorzystanie
jej w wyuczonych specjalnościach,
e) naukę języka obcego w wymiarze zajęć umożliwiającym uzyskanie
zaawansowanej znajomości języka obcego,
f) czas trwania studiów oraz wymiar i sposób organizacji praktyk,
g) treści programowe i wymagane umiejętności
- mając na uwadze zapotrzebowanie rynku pracy;
4) warunki, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne, aby prowadzić
studia na określonym kierunku i poziomie kształcenia, a w szczególności
liczbę nauczycieli akademickich, zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu
pracy, posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy, zaliczanych do
minimum kadrowego, z uwzględnieniem zasady, iż jeden nauczyciel akademicki
może być wliczony do minimum kadrowego nie więcej niż dwukrotnie, z tym że
tylko do jednego minimum kadrowego kierunku studiów drugiego stopnia albo
kierunku jednolitych studiów magisterskich, oraz zasady, iż w przypadku,
gdy podstawowa jednostka organizacyjna uczelni prowadzi na danym kierunku
studia pierwszego i drugiego stopnia, do minimum kadrowego studiów
pierwszego stopnia mogą być również wliczani nauczyciele akademiccy
stanowiący minimum kadrowe kierunku studiów drugiego stopnia, a także
proporcje liczby tych pracowników do liczby studentów na danym kierunku
studiów;
5) szczegółowe warunki tworzenia i funkcjonowania filii, zamiejscowej
podstawowej jednostki organizacyjnej oraz zamiejscowego ośrodka
dydaktycznego uczelni, uwzględniając obowiązek spełnienia, odrębnie dla
każdego kierunku studiów:
a) przez filię lub zamiejscową podstawową jednostkę organizacyjną -
wymagań kadrowych niezbędnych do utworzenia i prowadzenia kierunku
studiów na określonym poziomie kształcenia,
b) przez zamiejscowy ośrodek dydaktyczny - wymagań kadrowych niezbędnych
do prowadzenia w ramach studiów pierwszego stopnia dwóch trzecich zajęć
dydaktycznych.
Rozdział 7
Konferencje rektorów
Art. 54.
1. Uczelnie akademickie, w których kształci się łącznie więcej niż połowa
ogólnej liczby studentów studiujących w uczelniach akademickich, mogą
utworzyć Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich.
2. Uczelnie zawodowe, w których kształci się łącznie więcej niż połowa ogólnej
liczby studentów studiujących w uczelniach zawodowych, mogą utworzyć
Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich.
3. Do konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 10 ust. 1 i 2, art. 11, art. 25, art. 28 i art. 29
oraz art. 33-39 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach
(Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z późn. zm.)[2], z zachowaniem przepisów
niniejszej ustawy.
4. Organem nadzorującym konferencje rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, jest
minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
5. Statuty konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, określają w
szczególności zasady członkostwa zwykłego oraz członkostwa stowarzyszonego -
indywidualnego i zbiorowego, a także kryteria reprezentacji uczelni
członkowskich różnych typów w organach konferencji.
6. Kadencja organów konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, jest
zgodna z kadencją organów uczelni publicznych.
Art. 55.
1. Konferencje rektorów, o których mowa w art. 54 ust. 1 i 2, działają na rzecz
rozwoju szkolnictwa wyższego, nauki i kultury, a w szczególności:
1) występują do organów władzy publicznej w istotnych sprawach szkolnictwa
wyższego, nauki i kultury oraz w żywotnych sprawach środowiska
akademickiego;
2) wyrażają z własnej inicjatywy opinie i przedstawiają wnioski w sprawach
dotyczących szkolnictwa wyższego, nauki i kultury.
2. Organy władzy publicznej zasięgają opinii konferencji rektorów, o których
mowa w art. 54 ust. 1 i 2, w sprawach:
1) zasad działania i kierunków rozwoju szkolnictwa wyższego, systemu badań
naukowych, kształcenia i pomocy materialnej dla studentów i doktorantów,
zarządzania uczelniami, kształcenia kadr i polityki naukowej oraz bazy
materialnej szkół wyższych;
2) projektu budżetu państwa w części dotyczącej szkolnictwa wyższego;
3) projektów aktów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego, nauki i
kultury, a także promocji nauki polskiej za granicą;
4) rozwiązań w systemie oświaty mających znaczenie dla szkół wyższych.
3. Termin na wyrażenie opinii w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4,
wynosi miesiąc. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu wymóg
zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.
Dział II
Ustrój uczelni
Rozdział 1
Statut uczelni
Art. 56.
1. Statut uczelni uchwala jej senat, założyciel albo uchwala organ
kolegialny uczelni wskazany w statucie, większością co najmniej dwóch
trzecich głosów swojego składu.
2. Statut uczelni wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale senatu.
3./-/
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego moze zaskarzyc statut do NSA
w razie stwierdzenia jego niezgodności z prawem.
5x. W razie zaskarzenia statutu Senat moze uchwalic nowy statut lub wstrzymac dzialanosc
Uczelni do czasu rozpatrzenia sprawy przez NSA
5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do uczelni wojskowych, służb
państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich, z tym że uprawnienia
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego wykonują odpowiednio
ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.
Art. 57.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zatwierdza statut
uczelni teologicznej, niespełniającej wymagań określonych w art. 56 ust. 2, w
porozumieniu z właściwymi władzami kościołów i związków wyznaniowych.
2. Statut uczelni teologicznej spełniającej wymagania określone w
art. 56 ust. 2 jest uchwalany przez właściwy organ uczelni w porozumieniu z
właściwymi władzami kościołów i związków wyznaniowych.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do innych uczelni w
których działa teologiczna podstawowa jednostka organizacyjna, z tym że
porozumienie z właściwymi władzami kościołów i związków wyznaniowych dotyczy
tylko postanowień statutu związanych z funkcjonowaniem teologicznej
podstawowej jednostki organizacyjnej.
4.2. Statut uczelni określa sposób przejęcia funkcji założyciela w
razie jego śmierci, jeżeli jest osobą fizyczną albo likwidacji, jeżeli jest
osobą prawną oraz zasady i tryb likwidacji uczelni, z uwzględnieniem
zobowiązań założyciela uczelni w przypadku jej likwidacji. Przejęcie funkcji
założyciela wymaga zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego
wyrażonej w formie decyzji administracyjnej.
Art. 58.
/-/
Art. 59.
Przepisy art. 56-58 stosuje się odpowiednio do zmiany w statucie.
Rozdział 2
Organy uczelni
Art. 60.
1. Organami kolegialnymi uczelni są senat i rady podstawowych
jednostek organizacyjnych, lub organ kolegialny okreslony w statucie.
2./-/
3. Przepisy ustawy dotyczące senatu stosuje się do organu kolegialnego.
4. W uczelni akademickiej, jeżeli statut tak stanowi, obok senatu lub organu, o
którym mowa w ust. 1, może działać konwent.
5. /-/
6. Organami jednoosobowymi uczelni są rektor i kierownicy podstawowych
jednostek organizacyjnych. Kierownikiem wydziału jest dziekan.
7. Statut uczelni może przewidywać istnienie innego, oprócz
rektora i kierownikow jednostek , organu jednoosobowego.
8. Organami wyborczymi uczelni są kolegia elektorów.
9. W organach kolegialnych uczelni i organach wyborczych uczelni są
reprezentowani nauczyciele akademiccy, doktoranci, studenci oraz pracownicy
niebędący nauczycielami akademickimi.
Art. 61.
1. Skład senatu uczelni określa statut.
2. Statut uczelni określa tryb wyboru i procentowy udział w składzie
senatu przedstawicieli nauczycieli akademickich, doktorantów, studentów oraz
pracowników niebędących nauczycielami akademickimi, z uwzględnieniem ust. 3.
3. Statut uczleni okresla sklad senatu, przy zachowaniu zasady uczestnictwa w
senacie studentow, doktorantow i pozostalych pracownikow uczelni w proporcji
minimum 10% skladu senatu na kazda z tych grup.
6. Przewodniczącym senatu uczelni jest rektor.
7. W posiedzeniach senatu uczelni uczestniczą, z głosem doradczym,
kanclerz, kwestor, dyrektor biblioteki głównej oraz przedstawiciele związków
zawodowych działających w tej uczelni, po jednym z każdego związku.
8. W uczelni zawodowej w skład senatu wchodzą kanclerz oraz
przedstawiciel uczelni wskazany przez rektora uczelni akademickiej, z którą
publiczna uczelnia zawodowa współdziała na podstawie zawartej umowy.
Art. 62.
1. Do kompetencji senatu uczelni należy:
1) uchwalanie statutu,
2) uchwalanie regulaminu studiów, regulaminu studiów doktoranckich,
regulaminu studiów podyplomowych oraz zasad przyjęć na studia i studia
doktoranckie;
3) ustalanie głównych kierunków działalności uczelni;
4) ustalanie zasad działania uczelni oraz wytycznych dla rad podstawowych
jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania podstawowych zadań
uczelni określonych w art. 13;
5) ocena działalności uczelni, zatwierdzanie rocznych sprawozdań rektora z
jej działalności oraz ocena działalności rektora;
6) podejmowanie uchwał w sprawie utworzenia filii, zamiejscowej podstawowej
jednostki organizacyjnej lub zamiejscowego ośrodka dydaktycznego oraz w
sprawie utworzenia i likwidacji kierunku studiów;
7) wyrażanie zgody na zawarcie przez rektora umowy o współpracy z podmiotem
zagranicznym, chyba że statut stanowi inaczej;
8) wyrażanie zgody na utworzenie akademickiego inkubatora przedsiębiorczości
lub centrum transferu technologii w formie jednostki ogólnouczelnianej,
fundacji lub spółki handlowej, prowadzących działalność usługową,
szkoleniową lub naukową;
9) nadawanie tytułu doktora honoris causa;
10) podejmowanie uchwał w sprawach określonych w przepisach o zakładach
opieki zdrowotnej;
11) wyrażanie opinii społeczności akademickiej uczelni oraz wyrażanie opinii
w sprawach przedłożonych przez rektora, radę podstawowej jednostki
organizacyjnej albo członków senatu, w liczbie określonej w statucie.
2. Do kompetencji senatu należy także:
1) uchwalanie planu rzeczowo-finansowego uczelni;
2) zatwierdzanie sprawozdania finansowego uczelni zgodnie z przepisami o
rachunkowości;
3) ustalanie zasad nabywania, zbywania i obciążania papierów wartościowych w
zakresie nieuregulowanym w przepisach o finansach publicznych oraz o
obrocie papierami wartościowymi;
4) wyrażanie, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 4, zgody na:
a) nabycie, zbycie lub obciążenie mienia o wartości określonej w statucie,
b) przystąpienie do spółki, spółdzielni lub innej organizacji gospodarczej
oraz utworzenie spółki lub fundacji.
3. W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, senat
pełni również funkcję rady takiej jednostki.
Art. 63.
1. W skład konwentu uczelni mogą wchodzić w szczególności
przedstawiciele:
1) organów państwowych;
2) organów samorządu terytorialnego i zawodowego;
3) instytucji i stowarzyszeń naukowych, zawodowych oraz twórczych;
4) organizacji pracodawców oraz, jeżeli statut tak stanowi, organizacji
samorządu gospodarczego;
5) przedsiębiorców i instytucji finansowych.
2. W skład konwentu uczelni zawodowej mogą wchodzić przedstawiciele
uczelni akademickiej, z którą publiczna uczelnia zawodowa współdziała.
3. Szczegółowy skład konwentu oraz sposób powoływania jego członków, w tym
przedstawicieli wymienionych w ust. 1, określa statut.
Art. 64.
1. Kompetencje konwentu uczelni określa statut.
2. Statut uczelni może określać wspólne kompetencje senatu i
konwentu, a także ustalać tryb zwoływania i prowadzenia wspólnych posiedzeń
oraz podejmowania wspólnych uchwał.
Art. 65.
1. Uchwały senatu uczelni podjęte w zakresie kompetencji
stanowiących są wiążące dla innych organów uczelni publicznej, jej
pracowników, doktorantów i studentów.
2./-/
3. /-/
4. /-/
Art. 66.
1. Rektor kieruje działalnością uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz, jest
przełożonym pracowników, studentów i doktorantów uczelni.
2. Rektor uczelni podejmuje decyzje we wszystkich sprawach
dotyczących uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut
do kompetencji innych organów uczelni lub kanclerza, w szczególności:
1) podejmuje decyzje dotyczące mienia i gospodarki uczelni;
2) tworzy, przekształca i znosi jednostki organizacyjne wskazane przez
statut;
3) sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą uczelni;
4) sprawuje nadzór nad administracją i gospodarką uczelni;
5) dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie
uczelni;
6) określa zakres obowiązków prorektorów.
3. Rektor uczelni odpowiada, na zasadach określonych w odrębnych
przepisach, za naruszenie w uczelni prawa.
4. Rektor uczelni wojskowej oraz uczelni służb państwowych jest jednocześnie
komendantem uczelni w rozumieniu przepisów, odpowiednio, o służbie wojskowej
albo o właściwej służbie państwowej.
5. /-/
6./-/
Art. 67.
1. Skład rady podstawowej jednostki organizacyjnej określa statut.
2. Przewodniczącym rady podstawowej jednostki organizacyjnej jest jej
kierownik.
3. Statut określa tryb wyboru i procentowy udział w składzie rady podstawowej
jednostki organizacyjnej przedstawicieli nauczycieli akademickich,
doktorantów, studentów oraz pracowników niebędących nauczycielami
akademickimi jednostki, z uwzględnieniem ust. 4 i 5.
4. Udział przedstawicieli studentów i doktorantów w radzie podstawowej
jednostki organizacyjnej uczelni okresla statut.
5./-/
6. W posiedzeniach rady podstawowej jednostki organizacyjnej uczestniczą, z
głosem doradczym, przedstawiciele związków zawodowych działających w uczelni,
po jednym z każdego związku.
Art. 68.
1. Do kompetencji rady podstawowej jednostki organizacyjnej należy w
szczególności:
1) ustalanie ogólnych kierunków działalności jednostki;
2) uchwalanie, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu
studenckiego, zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni
publicznej lub organ kolegialny uczelni, planów studiów i
programów nauczania;
3) uchwalanie, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu
doktorantów, zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni
lub organ kolegialny uczelni , planów i programów
studiów doktoranckich;
4) uchwalanie, zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni
lub organ kolegialny uczelni, planów i programów
studiów podyplomowych oraz kursów dokształcających.
2. Szczegółowe kompetencje rady podstawowej jednostki organizacyjnej określa
statut.
3. Uchwały rady podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawach należących do
jej kompetencji są wiążące dla kierownika, pracowników, doktorantów i
studentów tej jednostki.
4. Od uchwały rady podstawowej jednostki organizacyjnej kierownikowi tej
jednostki służy odwołanie do senatu uczelni.
5. Senat uchyla uchwałę rady podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z
ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni
niepublicznej, regulaminami i innymi przepisami wewnętrznymi uczelni lub
naruszającą ważny interes uczelni.
Art. 69.
1. Tryb zwoływania posiedzeń i tryb pracy organów kolegialnych uczelni określa
jej statut.
2. Uchwały organów kolegialnych uczelni zapadają zwykłą większością głosów w
obecności co najmniej połowy statutowej liczby ich członków, chyba że ustawa
lub statut określają wyższe wymagania.
Art. 70.
1. Kompetencje kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni określa
statut.
2. Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie
do rektora.
3. Rektor uchyla decyzję kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej
sprzeczną z ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu
kolegialnego uczelni, uchwałą rady tej jednostki
organizacyjnej, regulaminami lub innymi przepisami wewnętrznymi uczelni lub
naruszającą ważny interes uczelni.
Art. 71.
1. Statut uczelni określa skład kolegium elektorów oraz trybu wyboru
jego członków, tryb wyboru organów jednoosobowych, przedstawicieli do organów
kolegialnych oraz osób pełniących inne funkcje z wyboru, z zachowaniem
następujących zasad:
1) jednoosobowe organy są wybierane przez kolegia elektorów; nie mniej niż
20% składu kolegium elektorów stanowią przedstawiciele studentów i
doktorantów; liczbę przedstawicieli studentów i doktorantów ustala się
proporcjonalnie do liczebności obu tych grup odpowiednio w uczelni lub
jednostce organizacyjnej, z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani
co najmniej przez jednego przedstawiciela każdej z tych grup;
2) czynne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim zatrudnionym w
uczelni jako podstawowym miejscu pracy, pracownikom niebędącym
nauczycielami akademickimi zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy,
studentom oraz doktorantom;
3) bierne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim, którzy nie
osiągnęli wieku emerytalnego, zatrudnionym w uczelni jako podstawowym
miejscu pracy, pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi,
zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, studentom oraz doktorantom, z
zastrzeżeniem art. 72 ust. 1 i 2, art. 75 ust. 2 oraz art. 76 ust. 2;
4) każdy wyborca, o którym mowa w pkt 2, ma prawo do zgłaszania kandydatów;
5) głosowanie jest tajne;
6) wybór uważa się za dokonany, jeżeli kandydat uzyskał więcej niż połowę
ważnych głosów, chyba że statut uczelni wymaga innej większości
kwalifikowanej;
7) czas i miejsce wyborów podaje się do wiadomości w takim terminie i w taki
sposób, aby wyborca miał możliwość wzięcia udziału w wyborach;
8) wybory przeprowadzają komisje wyborcze, powołane w trybie określonym w
statucie.
2. Tryb wyboru oraz czas trwania kadencji przedstawicieli studentów i
doktorantów określają odpowiednio regulamin samorządu studenckiego i
regulamin samorządu doktorantów.
3. W uczelniach zawodowych czynne i bierne prawo wyborcze
przysługuje także nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni jako
dodatkowym miejscu pracy.
4. W uczelniach artystycznych oraz w artystycznych podstawowych
jednostkach organizacyjnych innych uczelni czynne i bierne prawo
wyborcze przysługuje także pracownikom zatrudnionym co najmniej w połowie
pełnego wymiaru czasu pracy, a bierne prawo wyborcze - pracownikom
zatrudnionym co najmniej w połowie pełnego wymiaru czasu pracy, którzy nie
osiągnęli wieku emerytalnego.
Art. 72.
1. Rektor uczelni jest wybierany spośród nauczycieli akademickich
posiadających stopień naukowy doktora. Warunkiem pełnienia funkcji
rektora w uczelni akademickiej jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.
2. /-/
3. /-/
4. Stosunek pracy z rektorem nawiązuje Senat, a w
odniesieniu do uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej
oraz morskiej odpowiednio właściwy minister wskazany w art. 33 ust. 2.
5. /-/
6. Przewodniczący komisji wyborczej stwierdza na piśmie wybór rektora i
niezwłocznie zawiadamia o wyborze ministra właściwego do spraw szkolnictwa
wyższego lub, odpowiednio, właściwego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2.
Art. 73.
1. W uczelni wojskowej wybór rektora niebędącego żołnierzem zawodowym wymaga
zatwierdzenia przez Ministra Obrony Narodowej, a wybór rektora będącego
żołnierzem zawodowym - wyznaczenia go na to stanowisko przez Ministra Obrony
Narodowej.
2. Rektorem uczelni wojskowej może zostać wybrany także żołnierz zawodowy
spełniający warunki określone w art. 72 ust. 1, niezatrudniony w tej uczelni.
3. W szczególnych przypadkach Minister Obrony Narodowej może powołać rektora
uczelni wojskowej spośród generałów niespełniających warunków określonych w
art. 72 ust. 1.
Art. 74.
1. Rektora uczelni służb państwowych wyznacza minister właściwy do spraw
wewnętrznych spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej.
2. W szczególnych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych może
wyznaczyć rektora uczelni służb państwowych spośród, niespełniających
warunków określonych w art. 72 ust. 1, oficerów posiadających stopień we
właściwej służbie państwowej odpowiadający co najmniej stopniowi generała.
3. Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni służb państwowych
jako jednostki organizacyjnej właściwej służby wyznacza na wniosek rektora,
minister właściwy do spraw wewnętrznych, spośród funkcjonariuszy właściwej
służby państwowej.
Art. 75.
1. Statut określa wymagania kwalifikacyjne, jakie musi spełniać kandydat na
prorektora, nie wyższe niż wymagania określone w ustawie w stosunku do
kandydata na rektora.
2. Prorektor lub prorektorzy, w tym prorektor właściwy do spraw studenckich, są
wybierani, w liczbie określonej przez statut uczelni, przez
kolegium elektorów spośród kandydatów przedstawionych przez rektora,
pochodzących z grona nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelni.
3. Osoba kandydująca na prorektora właściwego do spraw studenckich musi uzyskać
zgodę większości przedstawicieli studentów i doktorantów w organie
dokonującym wyboru. Niezajęcie stanowiska w terminie wskazanym w statucie
uważa się za wyrażenie zgody.
4. Jeżeli nowo wybrany rektor uczelni morskiej nie posiada najwyższego stopnia
oficerskiego, co najmniej jeden z prorektorów powinien posiadać taki stopień.
Art. 76.
1. Statut określa wymagania kwalifikacyjne, jakie musi spełniać kandydat na
kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej i kandydat na jego zastępcę,
nie wyższe niż wymagania określone w ustawie w stosunku do kandydata na
rektora.
2. Warunkiem pełnienia funkcji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej
lub jego zastępcy jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.
3. Tryb wyboru lub powoływania oraz tryb odwoływania kierowników podstawowych
jednostek organizacyjnych i ich zastępców określa statut.
4./-/
5. /-/
6. Jeżeli statut przewiduje powoływanie kierowników podstawowych jednostek
organizacyjnych i ich zastępców, kandydatura zastępcy kierownika właściwego
do spraw studenckich wymaga zgody organu samorządu studenckiego lub organu
samorządu doktorantów danej jednostki organizacyjnej, wskazanego w
regulaminie samorządu studenckiego i samorządu doktorantów. Jeżeli samorząd
studencki i samorząd doktorantów nie zajmą stanowiska w tej sprawie w
terminie siedmiu dni, kandydaturę uważa się za przyjętą.
Art. 77.
1. Kadencja kolegialnych i jednoosobowych organów uczelni publicznej trwa
cztery lata i rozpoczyna się w dniu 1 września w roku wyborów, a kończy w
dniu 31 sierpnia w roku, w którym upływa kadencja.
2.Rektor, prorektor, kierownik podstawowej jednostki
organizacyjnej i jego zastępca nie mogą być wybrani do pełnienia tej samej
funkcji na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.
3. Statut uczelni określa przypadki wygaśnięcia mandatu członka
organu kolegialnego i mandatu organu jednoosobowego przed upływem kadencji
oraz tryb wyborów uzupełniających.
4. Organy kolegialne uczelni pełnią swoje funkcje do czasu
ukonstytuowania się organów nowej kadencji.
Art. 78.
1. Rektor i prorektor uczelni mogą być odwołani przez organ, który
dokonał wyboru, z zastrzeżeniem art. 38 ust. 5.
2. Wniosek o odwołanie rektora może być zgłoszony przez co najmniej połowę
statutowego składu senatu. Wniosek o odwołanie prorektora może być zgłoszony
przez rektora, a pisemny wniosek o odwołanie prorektora właściwego do spraw
studenckich może być zgłoszony również przez trzy czwarte przedstawicieli
studentów i doktorantów wchodzących w skład senatu.
3. Uchwała o odwołaniu rektora jest podejmowana większością co najmniej trzech
czwartych głosów w obecności co najmniej dwóch trzecich statutowego składu
organu, który dokonał wyboru.
4. Uchwała o odwołaniu prorektora jest podejmowana bezwzględną większością
głosów w obecności co najmniej dwóch trzecich statutowego składu organu,
który dokonał wyboru.
Art. 79.
1. Funkcji organu jednoosobowego uczelni lub jego zastępcy nie może pełnić
osoba pełniąca funkcję organu jednoosobowego w innej uczelni albo będąca
założycielem innej uczelni .
2. Statut może zakazać łączenia funkcji członka organu kolegialnego uczelni z
funkcją organu jednoosobowego innej uczelni, ze statusem założyciela innej
uczelni będącego osobą fizyczną albo ze statusem członka organu
osoby prawnej będącej założycielem innej uczelni .
Art. 80.
/-/
Art. 81.
1. Kanclerz uczelni kieruje jej administracją i gospodarką w
zakresie określonym przez statut oraz rektora.
2. Kanclerza uczelni zatrudnia rektor po zasięgnięciu opinii senatu.
3. Kanclerz uczelni odpowiada za swoją działalność przed rektorem.
Art. 82.
1. Kwestor uczelni pełni funkcję głównego księgowego i jest zastępcą
kanclerza. Obowiązki i uprawnienia kwestora jako głównego księgowego regulują
odrębne przepisy.
2. Kwestora uczelni powołuje i odwołuje rektor na wniosek kanclerza.
Art. 83.
1. Organizację oraz zasady działania administracji uczelni publicznej określa
regulamin organizacyjny, chyba że statut stanowi inaczej. Tryb ustalania
regulaminu organizacyjnego określa statut.
2. Organizację oraz zasady działania administracji uczelni niepublicznej
określa regulamin organizacyjny nadany przez założyciela lub przez organ
wskazany w statucie.
Rozdział 3
Organizacja uczelni
Art. 84.
1. W uczelni spełniającej wymagania określone w art. 56 ust. 2
podstawowe jednostki organizacyjne uczelni tworzy, przekształca i likwiduje
senat, a w pozostałych uczelniach - w drodze decyzji - minister
właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek senatu.
2. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33
ust. 2.
3. W uczelni mogą być tworzone inne jednostki organizacyjne.
Rodzaje, warunki i tryb tworzenia, likwidacji i przekształcania tych
jednostek, z zastrzeżeniem art. 85, określa statut.
4. /-/
Art. 85.
1. Uczelnia może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową jednostkę
organizacyjną w formie:
1) podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;
2) filii, w której skład wchodzą co najmniej dwie podstawowe jednostki
organizacyjne uczelni;
3) zamiejscowego ośrodka dydaktycznego, w którym podstawowa jednostka
organizacyjna uczelni, posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia
naukowego doktora, a za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa
wyższego wydaną po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej -
także jednostka posiadająca uprawnienie do prowadzenia studiów drugiego
stopnia albo jednolitych studiów magisterskich, realizuje dwie trzecie
zajęć dydaktycznych w ramach prowadzonych studiów pierwszego stopnia,
jeżeli spełnione są wymagania kadrowe określone na podstawie art. 9 pkt 5
lit b.
2. Uczelnia, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych,
posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora, a za zgodą
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego wydaną po zasięgnięciu
opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej, także uczelnia posiadająca
uprawnienie do prowadzenia studiów drugiego stopnia albo jednolitych studiów
magisterskich, może utworzyć zamiejscowy ośrodek dydaktyczny, w którym
realizuje przeważającą część zajęć dydaktycznych w ramach prowadzonych
studiów pierwszego stopnia, jeżeli spełnione są wymagania kadrowe określone
na podstawie art. 9 pkt 5 lit. b.
3. Uczelnia może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową jednostkę
organizacyjną o zadaniach innych niż dydaktyczne, także w formie innej niż
określona w ust. 1 pkt 1 i 2.
4. Tworzenie, przekształcanie i likwidacja zamiejscowych jednostek
organizacyjnych uczelni publicznej odbywa się na zasadach określonych w
art. 84 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.
5. Utworzenie za granicą zamiejscowej jednostki organizacyjnej uczelni wymaga
zgody ministra właściwego do spraw zagranicznych i ministra właściwego do
spraw szkolnictwa wyższego.
6. Zagraniczne uczelnie mogą tworzyć uczelnie z siedzibą na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw
szkolnictwa wyższego, wydanej po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji
Akredytacyjnej.
7. Do uczelni utworzonych przez uczelnie zagraniczne mają zastosowanie przepisy
dotyczące utworzenia i działania uczelni niepublicznej, z wyłączeniem art. 9
oraz art. 110 ust. 1-3.
8. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze
rozporządzenia, warunki, jakie uczelnie utworzone przez uczelnie zagraniczne
muszą spełniać, aby prowadzić studia na określonym poziomie i kierunku
kształcenia, biorąc pod uwagę tytuły naukowe i stopnie naukowe uzyskiwane za
granicą oraz wymagania kadrowe i poziom nauczania obowiązujący w polskich
uczelniach.
Art. 86.
1. W celu lepszego wykorzystania potencjału intelektualnego i technicznego
uczelni oraz transferu wyników prac naukowych do gospodarki, uczelnie mogą
prowadzić akademickie inkubatory przedsiębiorczości oraz centra transferu
technologii.
2. Akademicki inkubator przedsiębiorczości tworzy się w celu wsparcia
działalności gospodarczej środowiska akademickiego lub pracowników uczelni i
studentów będących przedsiębiorcami.
3. Akademicki inkubator przedsiębiorczości utworzony:
1) w formie jednostki ogólnouczelnianej działa na podstawie regulaminu
zatwierdzonego przez senat uczelni;
2) w formie spółki handlowej lub fundacji działa w oparciu o odpowiednie
dokumenty ustrojowe.
4. Centrum transferu technologii tworzy się w celu sprzedaży lub nieodpłatnego
przekazywania wyników badań i prac rozwojowych do gospodarki.
5. Centrum transferu technologii utworzone:
1) w formie jednostki ogólnouczelnianej działa w oparciu o regulamin
zatwierdzony przez senat uczelni;
2) w formie spółki handlowej lub fundacji działa w oparciu o odpowiednie
dokumenty ustrojowe.
6. W akademickim inkubatorze przedsiębiorczości lub centrum transferu
technologii, utworzonych w formie ogólnouczelnianych jednostek
organizacyjnych tworzy się rady nadzorujące, których skład i kompetencje
określone są odpowiednio w ich regulaminach.
7. Dyrektora akademickiego inkubatora przedsiębiorczości lub centrum transferu
technologii, działających w formie ogólnouczelnianych jednostek
organizacyjnych powołuje rektor po zasięgnięciu opinii senatu, spośród
kandydatów przedstawionych przez rady nadzorujące tych jednostek.
Art. 87.
Status szpitali klinicznych będących bazą dydaktyczną i naukowo-badawczą uczelni
medycznych lub innych uczelni prowadzących działalność dydaktyczną i badawczą w
dziedzinie nauk medycznych regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o
zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm.)[3].
Art. 88.
1. W uczelni działa system biblioteczno-informacyjny, którego podstawę stanowi
biblioteka. Organizację i funkcjonowanie systemu biblioteczno-informacyjnego
uczelni, w tym zasady korzystania z niego przez osoby niebędące pracownikami,
doktorantami lub studentami uczelni, określa statut.
2. Dyrektora biblioteki zatrudnia rektor po zasięgnięciu opinii senatu uczelni.
/-/
3. W uczelni działa rada biblioteczna jako organ opiniodawczy rektora. Skład i
kompetencje rady bibliotecznej oraz tryb jej powoływania określa statut
uczelni.
4. Uczelnia w związku z funkcjonowaniem systemu biblioteczno-informacyjnego
może przetwarzać określone w jej statucie dane osobowe osób korzystających z
tego systemu.
5. Zbiór danych osobowych, o których mowa w ust. 4, jest zwolniony z obowiązku
rejestracji zbiorów danych osobowych, o których mowa w art. 40 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz.
926, z późn. zm.)[4].
6. Uczelnia prowadzi archiwum. Działalność archiwum regulują przepisy ustawy z
dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. z
2002 r. Nr 171, poz. 1396, z późn. zm.)[5].
Rozdział 4
Mienie i finanse uczelni
Art. 89.
Mienie uczelni obejmuje własność i inne prawa majątkowe.
Art. 90.
1. W akcie o utworzeniu uczelni wskazuje się mienie lub organ, który
ją w to mienie wyposaża.
2. /-/
3. Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego mogą przekazywać
uczelniom nieruchomości w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261,
poz. 2603 i Nr 281, poz. 2782).
4. Rozporządzanie przez uczelnię składnikami aktywów trwałych w rozumieniu
przepisów o rachunkowości, w zakresie określonym w ustawie z dnia 8 sierpnia
1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa
(Dz.U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm.)[6], wymaga zgody ministra właściwego do
spraw Skarbu Państwa.
5. W przypadku likwidacji uczelni jej pozostale mienie, po spłaceniu
zobowiązań, staje się, odpowiednio do źródła pochodzenia tego mienia zgodnie
z ust. 2, mieniem Skarbu Państwa albo mieniem jednostki samorządu
terytorialnego. /-/
6. /-0/
7. W przypadku likwidacji publicznego szpitala klinicznego utworzonego na
zasadach i w trybie określonych w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej
jego majątek, po zaspokojeniu wierzycieli, staje się własnością Skarbu
Państwa lub własnością publicznej uczelni medycznej albo publicznej uczelni
prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych,
a o jego przeznaczeniu decyduje podmiot, który utworzył publiczny zakład
opieki zdrowotnej.
Art. 91.
1. Działalność uczelni, o której mowa w art. 13 ust. 1 i art. 14, podlega
zwolnieniu z podatku dochodowego, podatku od towarów i usług, podatku od
nieruchomości, podatku rolnego, podatku leśnego i podatku od czynności
cywilnoprawnych na zasadach określonych w odrębnych ustawach.
2. Uczelnia jest zwolniona z opłat z tytułu użytkowania wieczystego
nieruchomości Skarbu Państwa z wyjątkiem opłat określonych w przepisach o
gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.
Art. 92.
Działalność uczelni jest finansowana z dotacji z budżetu państwa na
zadania ustawowo określone oraz może być finansowana z przychodów własnych.
Art. 93.
1. /-/
2. /-/
Art. 94.
1. Uczelnia moze otrzymac z budzetu panstwa dotacje na:
1) Usluge edukacyjna
2) Usluge naukowa
2x. W sklad dotacji na usluge edukacyjna wchodza natepujace pozycje wydatkow:
1) zadania związane z kształceniem studentów studiów stacjonarnych,
uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i kadr naukowych oraz
utrzymaniem uczelni, w tym na remonty;
2) /-/
3) dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji w zakresie edukacji,
w tym realizowanych z udziałem środków pochodzących z publicznych środków
wspólnotowych w ramach kontraktów wojewódzkich, o których mowa w ustawie z
dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz.
3206);
4) zadania związane z kształceniem i rehabilitacją leczniczą studentów
niepełnosprawnych.
2xx) Nastepujace uczelnie moga ubiegac sie o dotacje z budzetu panstwa na cele
inne niz wymienione w ust 1. w zakresie srodkow bedacych w dyspozycji odpowiednich ministersw:
1) zadania uczelni wojskowej związane z obroną narodową, ze srodkow Ministra
Obrony Narodowej;
2) zadania uczelni służb państwowych związane z bezpieczeństwem obywateli; ze srodkow ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
3) zadania uczelni artystycznej związane z działalnością kulturalną w
rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności
kulturalnej; ze srodkow ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;
4) zadania uczelni morskiej związane z utrzymaniem statków szkolnych i
specjalistycznych ośrodków szkoleniowych dla kadr morskich oraz szkoleniem
wojskowym studentów; ze srodkow ministra
właściwego do spraw gospodarki morskiej;
5) zadania uczelni kształcącej personel lotniczy dla lotnictwa cywilnego,
związane z utrzymaniem powietrznych statków szkolnych i specjalistycznych
ośrodków szkoleniowych kadr powietrznych; ze srodkow Ministra Transportu i Budownictwa
6) zadania związane ze świadczeniami zdrowotnymi, wykonywanymi w ramach
kształcenia studentów studiów stacjonarnych w podstawowej jednostce
organizacyjnej uczelni medycznej lub innej uczelni publicznej realizującej
zadania, o których mowa w pkt 1, i prowadzącej działalność badawczą w
dziedzinie nauk medycznych pod bezpośrednim nadzorem lekarzy lub lekarzy
dentystów posiadających prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza
dentysty, będących pracownikami tej uczelni; ze srodkow Ministerstwa Zdrowia
7) zadania związane z prowadzeniem podyplomowego kształcenia w celu
zdobywania specjalizacji przez lekarzy, lekarzy dentystów, lekarzy
weterynarii, farmaceutów, pielęgniarki i położne oraz przez diagnostów
laboratoryjnych; ze srodkow Ministerstwa Zdrowia
2. /-/
3. /-/
4. /-/
5. /-/
5. Uczelnia nie moze otrzymywac z budzetu panstwa srokow innych niz wymienione
6. Uczelnia może otrzymywać inne środki finansowe z budżetów jednostek samorządu
terytorialnego lub ich związków, a takze osob prawnych i cywilnych.
7. Przepisy Art 94 stosuje się odpowiednio do związku uczelni.
Art. 95.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze
rozporządzenia, warunki i tryb występowania przez uczelnie o
dotacje, o których mowa w art. 94, oraz sposób kontroli ich wykorzystania,
uwzględniając jakość kształcenia w uczelni, liczbę nauczycieli akademickich,
dla których uczelnia jest podstawowym miejscem pracy, liczbę kształconych w
uczelni studentów studiów stacjonarnych i uczestników stacjonarnych studiów
doktoranckich, zaangażowanie własnych środków w rozwój bazy materialnej
uczelni oraz osiągnięcia uczelni w dotychczasowym kształceniu. W przypadku
dotacji na pomoc materialną uwzględnia się liczbę kształconych w uczelni
studentów studiów stacjonarnych i uczestników stacjonarnych studiów
doktoranckich oraz liczbę studentów i doktorantów będących w trudnej sytuacji
materialnej.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego przyznaje na wniosek Uczleni
dotacje, o których mowa w art. 94 określając ich wysokość i przeznaczenie.
Pozostale dotacje, przyznaje właściwy minister określając ich wysokość i przeznaczenie.
3. Minister przyznający dotację, o której mowa w art. 94, może
przyznać uczelni publicznej prowadzącej studia na szczególnie wysokim
poziomie, potwierdzonym oceną Państwowej Komisji Akredytacyjnej, dodatkowe
środki na kształcenie studentów na określonych kierunkach studiów,
makrokierunkach i studiach międzykierunkowych. Środki przeznaczone na te cele
nie mogą łącznie przekraczać 0,5% dotacji przeznaczonej na zadania określone
w art. 94.
Art. 96.
/-/
Art. 97.
Zasady i tryb finansowania badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych w
uczelni, zakwalifikowanych do finansowania ze środków przewidzianych w budżecie
państwa na naukę, określa ustawa /UWAGA potrzebna ustawa o finansowaniu uslugi naukowej/.
Art. 98.
1. Przychodami uczelni moga byc w szczególności:
1) dotacje z budżetu państwa
2) uzyskane z budżetu państwa środki na naukę, o których mowa w ustawie
wymienionej w art. 97;
3) odpłatności za ksztalcenie /-/
4) opłaty za postępowanie związane z przyjęciem na studia;
5) jednorazowe opłaty za wydanie dyplomu, świadectwa oraz innego dokumentu
związanego z tokiem studiów;
6) odpłatności za usługi badawcze i specjalistyczne, specjalistyczne i
wysokospecjalistyczne usługi diagnostyczne, rehabilitacyjne lub lecznicze,
a także opłaty licencyjne i przychody z działalności kulturalnej;
7) przychody z działalności gospodarczej;
8) przychody z udziałów i odsetek;
9) przychody ze sprzedaży składników własnego mienia oraz z odpłatności za
korzystanie z tych składników przez osoby trzecie na podstawie umowy
najmu, dzierżawy albo innej umowy;
10) przychody z tytułu darowizn, dziedziczenia, zapisów oraz ofiarności
publicznej;
11) środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, niepodlegające zwrotowi;
12) środki, o których mowa w art. 94 ust. 6.
2. Maksymalną wysokość opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, ustala na rok
akademicki, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego, uwzględniając zasadę, że nie mogą one przekraczać kosztów
planowanych do poniesienia w zakresie niezbędnym do wykonywania czynności
związanych z dokonywaniem wpisu i przyjmowaniem na studia na danym kierunku
studiów i określonym poziomie kształcenia.
3. Niewykorzystane w danym roku środki finansowe pozostają w dyspozycji
uczelni.
Art. 99.
1. Uczelnia może pobierać opłaty za świadczone usługi
związane z:
1) kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników
niestacjonarnych studiów doktoranckich;
2) powtarzaniem określonych zajęć na studiach stacjonarnych oraz
stacjonarnych studiach doktoranckich z powodu niezadowalających wyników w
nauce;
3) prowadzeniem studiów w języku obcym;
4) prowadzeniem zajęć nieobjętych planem studiów;
5) prowadzeniem studiów podyplomowych oraz kursów dokształcających.
2. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala rektor uczelni publicznej.
3. Senat uczelni określa szczegółowe zasady pobierania opłat, o
których mowa w ust. 1/-/
4./-/
Art. 100.
1. Uczelnia pokrywa koszty swojej działalności, zobowiązania oraz
wydatki na rozwój i inne potrzeby z przychodów określonych w art. 98 ust. 1.
2. Uczelnia prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie
planu rzeczowo-finansowego, zgodnie z przepisami o finansach publicznych i o
rachunkowości.
3. /-/
Art. 101.
/-/
Art. 102.
/-/
Art. 103.
Uczelnia moze tworzys fundusz pomocy materialnej dla pracownikow, studentów i doktorantów, na
zasadach uchwalonych prze Senat Uczelni.
Art. 104.
/-/
Art. 105.
1. Uczelnia jest przedsiebiorstwem prywatnym o charakterze spolki pracowniczej
2. Szczegółowe zasady gospodarki finansowej uczelni publicznych sa uregulowane przepisami
wlasciwymi dla przedsiebiorstw prywatnych o charakterze spolki pracowniczej
Art. 106.
Prowadzenie przez uczelnię działalności dydaktycznej, naukowej, badawczej,
doświadczalnej, artystycznej, sportowej, diagnostycznej, rehabilitacyjnej lub
leczniczej stanowi działalnośc gospodarcza.
Dział III
Pracownicy uczelni
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 107.
Pracownikami uczelni są nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący
nauczycielami akademickimi.
Art. 108.
Nauczycielami akademickimi są:
1) pracownicy naukowo-dydaktyczni;
2) pracownicy dydaktyczni;
3) pracownicy naukowi;
4) dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i
informacji naukowej.
Art. 109.
1. Nauczycielem akademickim może zostać osoba, która:
1) posiada kwalifikacje określone w ustawie;
2) ma pełną zdolność do czynności prawnych;
3) nie została ukarana prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo umyślne;
4) nie została ukarana karą dyscyplinarną wymienioną w art. 140 ust. 1 pkt
4;
5) korzysta z pełni praw publicznych.
2. Nauczyciel akademicki może pozostawać w tym samym czasie w stosunku pracy
tylko w jednym podstawowym miejscu pracy.
3. Zatrudnienie w uczelni w charakterze nauczyciela akademickiego cudzoziemca
następuje bez konieczności uzyskania zezwolenia i zgody organu zatrudnienia.
Zezwolenia i zgody nie wymaga także powierzenie cudzoziemcowi innej pracy
zarobkowej w zakresie zadań, o których mowa w art. 111.
4. Osoba, o której mowa w ust. 3, podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych i
ubezpieczeń zdrowotnych, a także korzysta z uprawnień przewidzianych w
ustawie oraz innych uprawnień na zasadach obowiązujących obywateli polskich
pozostających w stosunku pracy.
Art. 110.
1. Pracownicy naukowo-dydaktyczni i naukowi są zatrudniani na stanowiskach:
1) profesora;
2) adiunkta;
3) asystenta.
2. Pracownicy dydaktyczni są zatrudniani na stanowiskach:
1) starszego wykładowcy;
2) wykładowcy;
3) lektora lub instruktora.
3. W uczelni zawodowej pracownicy dydaktyczni mogą być zatrudniani także na
stanowiskach wskazanych w ust. 1 pkt 1-3 i 5.
4./-/
5. Zatrudnienie na stanowiskach wymienionych w ust 1-4 dokonuje sie na zasadzie kontraktu
na czas okreslony, nie dluzszy niz 2 lata, z mozliwoscia przedluzenia na czas okreslony
lub nieokreslony po spelnieniu wymogow okreslonych w statucie uczelni.
Art. 111.
Obowiazki pracownikow uczelni okresla statut uczelni
Art. 112.
/-/
Art. 113.
Dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i informacji
naukowej są zatrudniani na stanowiskach:
1) starszego kustosza dyplomowanego, starszego dokumentalisty dyplomowanego;
2) kustosza dyplomowanego, dokumentalisty dyplomowanego;
3) adiunkta bibliotecznego, adiunkta dokumentacji i informacji naukowej;
4) asystenta bibliotecznego, asystenta dokumentacji i informacji naukowej.
Art. 114.
1. Na stanowisku profesora może być zatrudniona osoba posiadająca
stopień naukowy doktora.
2, 3, /-/
4. W uczelni morskiej na stanowisku profesora może być
zatrudniona także osoba posiadająca najwyższy
stopień morski.
5. Na stanowisku adiunkta może być zatrudniona osoba, która posiada co najmniej
stopień naukowy doktora.
6. Na stanowisku asystenta może być zatrudniona osoba, która posiada co
najmniej tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny.
7. Na stanowiskach pracowników dydaktycznych, o których mowa w art. 110 ust. 2,
mogą być zatrudnione osoby posiadające tytuł zawodowy magistra lub tytuł
równorzędny.
/-/.
Art. 115.
/-/
Art. 116.
Statut uczelni może określać dodatkowe wymagania i kwalifikacje zawodowe osób
zatrudnianych na stanowiskach, o których mowa w art. 110.
Art. 117.
/-/
Rozdział 2
Stosunek pracy pracowników uczelni
Art. 118.
1. Nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem akademickim następuje na podstawie
mianowania albo umowy o pracę. Na podstawie mianowania zatrudnia się
nauczyciela akademickiego tylko w pełnym wymiarze czasu pracy.
2. Stosunek pracy z nauczycielem akademickim nawiązuje i
rozwiązuje rektor w trybie określonym w statucie, z zastrzeżeniem art. 121
ust. 4.
3./-/
4. Tryb postępowania poprzedzającego zatrudnienie nauczyciela akademickiego
określa statut.
5. W uczelni wojskowej żołnierzy zawodowych wyznacza się na stanowiska
nauczycieli akademickich na zasadach i w trybie określonych w przepisach o
służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, z zachowaniem przepisów art. 114-116.
6. W uczelni służb państwowych funkcjonariuszy wyznacza się na stanowiska
nauczycieli akademickich na zasadach i w trybie określonych w przepisach
dotyczących tych służb, z zachowaniem przepisów ustawy.
Art. 119.
1. Akt mianowania oraz umowa o pracę zawierane z nauczycielem akademickim
określają strony umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i
płacy, w szczególności:
1) rodzaj pracy,
2) miejsce wykonywania pracy,
3) informację czy uczelnia jest podstawowym miejscem pracy w rozumieniu
ustawy,
4) wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem
składników wynagrodzenia,
5) wymiar czasu pracy,
6) termin rozpoczęcia pracy.
2. Warunkiem zawarcia z nauczycielem akademickim stosunku pracy na podstawie
mianowania jest złożenie na piśmie oświadczenia, że uczelnia jest dla niego
podstawowym miejscem pracy w rozumieniu ustawy.
Art. 120.
/-/
Art. 121.
1. Uczelnia, w której nauczyciel akademicki jest zatrudniony na podstawie
mianowania, jest jego podstawowym miejscem pracy.
2. Mianowanie następuje na czas określony i nieokreslony.
3. Mianowanie następuje po zakwalifikowaniu w drodze
konkursu. Zasady i tryb przeprowadzania konkursu oraz kryteria kwalifikacyjne
określa statut.
4. Mianowania na stanowisko profesora
osoby pełniącej funkcję rektora uczelni dokonuje senat uczelni
5. /-/
6. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 4 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33
ust. 2.
Art. 122.
1. Rektor, na wniosek nauczyciela akademickiego, wystawia nauczycielowi
akademickiemu legitymację służbową.
2. Za wydanie legitymacji służbowej, o której mowa w ust. 1, pobierane są
opłaty związane z kosztami wydania dokumentu; wysokość tej opłaty nie może
przekroczyć wysokości kosztów wytworzenia dokumentu. Opłaty stanowią przychód
uczelni.
3./-/
Art. 123.
1. Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany:
1) w drodze porozumienia stron;
2) przez wypowiedzenie dokonane przez jedną ze stron;
3) bez wypowiedzenia.
2. Rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim za
wypowiedzeniem następuje z zachowaniem trzymiesięcznego
okresu wypowiedzenia.
3. W uczelni wojskowej nauczyciela akademickiego będącego żołnierzem zawodowym
zwalnia się ze stanowiska na zasadach i w trybie określonych w przepisach o
służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
4. W uczelni służb państwowych rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym
nauczycielem akademickim będącym funkcjonariuszem właściwej służby państwowej
następuje na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotyczących tych
służb, z zachowaniem przepisów ustawy.
Art. 124.
Rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy z mianowanym nauczycielem
akademickim w przypadku:
1) czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej
niezdolności przekracza okres zasiłkowy, a w przypadku stwierdzenia przez
uprawnionego lekarza poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy,
jeżeli okres ten przekracza dwa lata;
2) wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji uczelni;
3) otrzymania przez nauczyciela akademickiego, w okresie nie krótszym niż
rok, dwóch kolejnych ocen negatywnych, o których mowa w art. 132 ust. 1 i
2;
4) /-/
5)/-/
Art. 125.
Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany również
z innych ważnych przyczyn, po uzyskaniu opinii organu kolegialnego wskazanego w
statucie uczelni.
Art. 126.
Rektor może rozwiązać stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim bez
wypowiedzenia w przypadku:
1) trwałej utraty zdolności do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej
orzeczeniem lekarza orzecznika w rozumieniu przepisów o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli nie ma możliwości
zatrudnienia pracownika na innym stanowisku, odpowiednim do jego stanu
zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo gdy nauczyciel odmawia przejścia
do takiej pracy;
2) niedostarczenia w wyznaczonym terminie orzeczenia potwierdzającego
zdolność do pracy na zajmowanym stanowisku, wydanego przez lekarza
prowadzącego badania okresowe lub kontrolne;
3) dopuszczenia się:
a) czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904 z późn.
zm.) stwierdzonego prawomocnym wyrokiem sądowym,
b) stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej:
- przywłaszczenia sobie autorstwa albo wprowadzenia w błąd co do
autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego
wykonania,
- rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy,
cudzego utworu w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania,
- rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy,
cudzego artystycznego wykonania albo publicznego zniekształcenia
takiego utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub
nadania,
- innego sposobu naruszenia cudzych praw autorskich lub praw
pokrewnych,
- fałszowania badań lub wyników badań naukowych lub innego oszustwa
naukowego,
- innego oszustwa naukowego;
4) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.
Art. 127.
1. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego wygasa z mocy prawa w
przypadku:
1) stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub
nieważnych dokumentów;
2) prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych;
3) prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania
zawodu nauczyciela akademickiego na stałe lub na czas określony;
4) prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania
określonego stanowiska w przypadku, gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania
obowiązków nauczyciela akademickiego;
5) upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego
aresztowania;
6) odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności;
7) upływu okresu mianowania;
8) śmierci nauczyciela akademickiego.
2. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego na
stanowisku profesora wygasa z końcem roku
akademickiego, w którym ukończył on 70. rok życia.
3. Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza rektor.
4. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego pełniącego funkcję
rektora, z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on 70. rok życia,
przekształca się - na czas pozostały do zakończenia pełnienia tej funkcji - w
stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.
Art. 128.
Rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę z nauczycielem akademickim następuje
na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
(Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.)[7].
Art. 129.
/-/
Art. 130.
1. Czas pracy nauczyciela akademickiego jest określony zakresem jego obowiązków
dydaktycznych, naukowych i organizacyjnych. Czas pracy nauczyciela
akademickiego uczestniczącego w sprawowaniu opieki zdrowotnej, o której mowa
w art. 112, jest określony ponadto zakresem jego obowiązków związanych z
zapewnieniem ciągłej opieki nad pacjentami szpitali klinicznych lub oddziałów
innych zakładów opieki zdrowotnej.
2. Zasady ustalania zakresu obowiązków nauczycieli akademickich, rodzaje zajęć
dydaktycznych objętych zakresem tych obowiązków, w tym wymiar zadań
dydaktycznych dla poszczególnych stanowisk, oraz zasady obliczania godzin
dydaktycznych określa senat.
3. Roczny wymiar zajęć dydaktycznych wynosi:
1) od 120 do 240 godzin dydaktycznych - dla pracowników naukowo-
dydaktycznych;
2) od 240 do 360 godzin dydaktycznych - dla pracowników dydaktycznych, z
zastrzeżeniem pkt 3;
3) od 300 do 540 godzin dydaktycznych - dla pracowników dydaktycznych
zatrudnionych na stanowiskach lektorów i instruktorów lub równorzędnych.
4. Rektor może - w zakresie i na warunkach określonych w statucie -
zmienicć wymiar jego zajęć dydaktycznych.
5. Szczegółowy zakres i wymiar obowiązków nauczyciela akademickiego ustala
kierownik jednostki organizacyjnej określonej w statucie.
6. Zajęcia dydaktyczne mogą być wykonywane również poza uczelnią, a w
szczególności w gimnazjum i szkole ponadgimnazjalnej prowadzonych przez
uczelnię na zasadach określonych przez senat.
7. Obowiązkowy wymiar czasu pracy pracowników, o których mowa w art. 113, a
także pracowników bibliotecznych oraz pracowników dokumentacji i informacji
naukowej, zatrudnionych na stanowiskach kustosza bibliotecznego, starszego
bibliotekarza i starszego dokumentalisty, wynosi 36 godzin tygodniowo.
8. /-/
Art. 131.
1. W szczególnych przypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu
nauczania, nauczyciel akademicki może być obowiązany prowadzić zajęcia
dydaktyczne w godzinach ponadwymiarowych, w rozmiarze nieprzekraczającym dla
pracownika naukowo-dydaktycznego 1/4, a dla pracownika dydaktycznego 1/2
wymiaru obowiązków dydaktycznych, określonego zgodnie z art. 130 ust. 3 i 4.
2. Nauczycielowi akademickiemu, za jego zgodą, może być powierzone prowadzenie
zajęć dydaktycznych w wymiarze przekraczającym liczbę godzin ponadwymiarowych
określoną w ust. 1. Zasady oraz tryb powierzania tych zajęć określa senat.
3. Nauczyciela akademickiego w ciąży lub wychowującego dziecko w wieku do
jednego roku nie można zatrudniać w godzinach ponadwymiarowych bez jego
zgody.
Art. 132.
1. Wszyscy nauczyciele akademiccy podlegają okresowej ocenie, w szczególności w
zakresie należytego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 111.
2. Oceny dokonuje podmiot wskazany w statucie, nie rzadziej niż raz na cztery
lata lub na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której nauczyciel
akademicki jest zatrudniony. Kryteria oceny oraz tryb jej dokonywania określa
statut.
3. Przy dokonywaniu oceny nauczyciela akademickiego dotyczącej wypełniania
obowiązków dydaktycznych zasięga się opinii studentów. Zasady zasięgania tych
opinii i sposób ich wykorzystania określa statut uczelni.
4. Do okresu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się okresu nieobecności w
pracy wynikającej z przebywania na urlopie macierzyńskim, urlopie
wychowawczym lub urlopie dla poratowania zdrowia oraz okresu służby wojskowej
lub służby zastępczej.
Art. 133.
1. Nauczycielowi akademickiemu przysługuje prawo do urlopu wypoczynkowego w
wymiarze trzydziestu sześciu dni roboczych w ciągu roku. Urlop wypoczynkowy
powinien być wykorzystany w okresie wolnym od zajęć dydaktycznych.
2. Nauczyciel akademicki uzyskuje prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego w
ostatnim dniu poprzedzającym letnią przerwę w zajęciach dydaktycznych, a
prawo do drugiego i dalszych urlopów - z początkiem każdego następnego roku
kalendarzowego.
3. Nauczyciel akademicki ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze
proporcjonalnym do okresu zatrudnienia w przypadkach:
1) zatrudnienia w ciągu roku kalendarzowego;
2) ustania stosunku pracy w ciągu roku kalendarzowego;
3) podjęcia pracy po powrocie z urlopu bezpłatnego, wychowawczego oraz
urlopu dla poratowania zdrowia.
4. Nauczyciel akademicki zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy ma prawo
do urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym do wymiaru zatrudnienia.
5. W przypadku niewykorzystania urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub
wygaśnięcia stosunku pracy nauczycielowi akademickiemu przysługuje ekwiwalent
pieniężny za okres niewykorzystanego urlopu.
6. Dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym
tygodniu pracy nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.
7. Tryb udzielania urlopu wypoczynkowego określa senat lub organ wskazany w
statucie.
Art. 134.
1. Mianowany nauczyciel akademicki może, za zgoda rektora nie częściej niż raz na siedem lat
zatrudnienia w danej uczelni, otrzymać płatny urlop dla celów naukowych, w
wymiarze do roku.
2. /-/
3. Nauczyciel akademicki przygotowujący rozprawę doktorską może otrzymać płatny
urlop naukowy w wymiarze nieprzekraczającym trzech miesięcy.
4. /-/
5. Nauczyciel akademicki zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, po
przepracowaniu co najmniej pięciu lat w uczelni ma prawo do płatnego urlopu
dla poratowania zdrowia w wymiarze nieprzekraczającym jednorazowo sześciu
miesięcy, jeżeli stan jego zdrowia wymaga powstrzymania się od pracy w celu
przeprowadzenia zaleconego leczenia. Łączny wymiar urlopu dla poratowania
zdrowia w okresie całego zatrudnienia nauczyciela akademickiego nie może
przekraczać dwóch lat.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, tryb orzekania o
potrzebie udzielenia nauczycielowi akademickiemu urlopu dla poratowania
zdrowia, o którym mowa w ust. 5, oraz sposób prowadzenia dokumentacji
związanej z wydawaniem orzeczeń o potrzebie udzielenia tego urlopu,
uwzględniając w szczególności zachowanie przejrzystości procedur i trybu
udzielania urlopu oraz konieczność odpowiedniego uzasadniania wydawanych
orzeczeń o potrzebie udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia.
7. Rektor udziela nauczycielowi akademickiemu urlopu, o którym mowa w ust. 5,
na jego pisemny wniosek. Do wniosku nauczyciel akademicki dołącza orzeczenie
lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, leczącego tego nauczyciela akademickiego.
8. Prawidłowość wydanych orzeczeń podlega kontroli na zasadach określonych w
odrębnych przepisach.
9. Nauczyciel akademicki nie ponosi kosztów związanych z orzekaniem o stanie
jego zdrowia w związku z potrzebą udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia.
10. Pracownicy korzystający z płatnych urlopów, o których mowa w ust. 1-5, nie
mogą w tym czasie wykonywać pracy w ramach stosunku pracy ani prowadzić
działalności gospodarczej na własny rachunek.
11. Wynagrodzenie za czas płatnych urlopów, o których mowa w ust. 1-5, oblicza
się jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy.
12. Szczegółowe zasady i tryb udzielania urlopów, o których mowa w ust. 1-5,
określa statut.
Art. 135.
1. Pracownicy uczelni niebędący nauczycielami akademickimi są zatrudniani na
podstawie umowy o pracę. Umowę o pracę zawiera rektor lub inny organ uczelni
wskazany w statucie.
2. Do pracowników niebędących nauczycielami akademickimi stosuje się
odpowiednio przepisy art. 138 ust. 1.
Art. 136.
1. W sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników uczelni, nieuregulowanych
w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
pracy.
2. Spory o roszczenia ze stosunku pracy pracownika uczelni rozpatrują sądy
pracy.
Rozdział 3
Emerytury i renty nauczycieli akademickich
Art. 137.
1. Nauczyciel akademicki oraz członkowie jego rodziny mają prawo do świadczeń
na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych, z uwzględnieniem przepisów ust. 2 i 3.
2. Nauczyciel akademicki będący żołnierzem zawodowym ma prawo do zaopatrzenia
emerytalnego na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych oraz ich rodzin.
3. Nauczyciel akademicki będący funkcjonariuszem służb państwowych ma prawo do
zaopatrzenia emerytalnego na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym
funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i
Służby Więziennej oraz ich rodzin, jeżeli spełnia warunki określone w tych
przepisach.
Art. 138.
1. Nauczyciele akademiccy przechodzący na emeryturę lub rentę z tytułu
niezdolności do pracy mają prawo do jednorazowej odprawy w wysokości
trzykrotnego wynagrodzenia zasadniczego otrzymanego za ostatni miesiąc
zatrudnienia.
2. Mianowany nauczyciel akademicki przechodzący na emeryturę w związku z
osiągnięciem 65. roku życia nie może zostać ponownie mianowany.
Rozdział 4
Odpowiedzialność dyscyplinarna nauczycieli akademickich
Art. 139.
1. Nauczyciel akademicki podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za
postępowanie uchybiające obowiązkom nauczyciela akademickiego lub godności
zawodu nauczycielskiego.
2. Odpowiedzialność, o której mowa w niniejszym rozdziale, nie wyłącza
odpowiedzialności dyscyplinarnej lub zawodowej przewidzianej w odrębnych
przepisach.
Art. 140.
1. Karami dyscyplinarnymi są:
1) upomnienie;
2) nagana;
3) nagana z pozbawieniem prawa do pełnienia funkcji kierowniczych w uczelni
na okres do pięciu lat;
4) pozbawienie prawa do wykonywania zawodu nauczyciela akademickiego na
stałe lub na czas określony.
2. Odpis orzeczenia o udzieleniu kary dyscyplinarnej, z uzasadnieniem włącza
się do akt osobowych nauczyciela akademickiego. Prawomocne orzeczenia komisji
dyscyplinarnych do spraw nauczycieli akademickich, o których mowa w art. 142
ust. 1, orzekające karę, o której mowa w ust. 1 pkt 4, są ogłaszane przez
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w wydawanym przez niego
dzienniku urzędowym.
Art. 141.
1. Karę upomnienia za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi nakłada rektor
po uprzednim wysłuchaniu nauczyciela akademickiego.
2. Nauczyciel akademicki ukarany przez rektora karą upomnienia może wnieść
odwołanie do uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli
akademickich. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia
doręczenia zawiadomienia o ukaraniu.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, komisja nie może wymierzyć kary
surowszej.
Art. 142.
1. W sprawach dyscyplinarnych nauczycieli akademickich orzekają:
1) w pierwszej instancji - uczelniana komisja dyscyplinarna do spraw
nauczycieli akademickich w składzie:
a) trzech członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary
określonej w art. 140 ust. 1 pkt 1-3,
b) pięciu członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary
określonej w art. 140 ust. 1 pkt 4;
2) w drugiej instancji - komisja dyscyplinarna do spraw nauczycieli
akademickich przy Radzie Glownej Szkolnictwa wyzszego w składzie:
a) trzech członków, gdy rozpatrywana jest sprawa, w której orzeczono karę
określoną w art. 140 ust. 1 pkt 1-3,
b) pięciu członków, gdy rozpatrywana jest sprawa, w której orzeczono karę
określoną w art. 140 ust. 1 pkt 4.
2. Jeżeli w toku postępowania ujawniają się okoliczności uzasadniające
rozpoznanie sprawy w składzie pięcioosobowym, komisja orzekająca wydaje
postanowienie o rozpoznaniu sprawy w takim składzie. Nowych członków komisji
wyznacza przewodniczący uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw
nauczycieli akademickich lub komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli
akademickich przy Radzie.
3. W składach orzekających komisji, o których mowa w ust. 1, co najmniej jeden
z członków powinien być studentem.
4. W składzie orzekającym komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, co najmniej
jeden z członków powinien mieć wyższe wykształcenie prawnicze.
5. Przewodniczącym składu orzekającego powinien być nauczyciel akademicki
zatrudniony na stanowisku nie niższym niż obwiniony.
Art. 143.
1. Komisja dyscyplinarna, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1, pochodzi z
wyboru. Tryb wyboru określa statut.
2. Komisję dyscyplinarną, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, wybiera Rada.
Tryb wyboru określa regulamin uchwalony przez Radę.
3. Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 142 ust 1, są niezawisłe w
zakresie orzekania.
4. Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 142 ust 1, rozstrzygają
samodzielnie wszelkie zagadnienia faktyczne oraz prawne i nie są związane
rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnego
skazującego wyroku sądu.
5. Postanowienia i orzeczenia składu orzekającego zapadają zwykłą większością
głosów.
6. Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1, trwa
cztery lata i rozpoczyna się z początkiem kadencji organów uczelni.
7. Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, trwa
cztery lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia.
8. Obsługę komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2,
wykonuje Rada Glowna Szkolnictwa wyzszego.
Art. 144.
1 . Postępowanie dyscyplinarne komisja dyscyplinarna wszczyna na wniosek
rzecznika dyscyplinarnego.
2. Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie sześciu miesięcy
od dnia powzięcia odpowiednio przez rektora lub ministra właściwego do spraw
szkolnictwa wyższego wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego nałożenie
kary oraz po upływie pięciu lat od popełnienia tego czynu. Jeżeli czyn
stanowi przestępstwo, okres ten nie może być krótszy od okresu przedawnienia
ścigania tego przestępstwa, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające z urzędu w
przypadku, gdy nauczycielowi akademickiemu zarzuca się popełnienie czynu
polegającego na:
1) przywłaszczeniu sobie autorstwa albo wprowadzeniu w błąd co do autorstwa
całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania;
2) rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego
utworu w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania;
3) rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego
artystycznego wykonania albo publicznym zniekształceniu takiego utworu,
artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub nadania;
4) naruszeniu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych w inny sposób;
5) fałszowaniu badań lub wyników badań naukowych lub dokonaniu innego
oszustwa naukowego;
6) przyjmowaniu, w związku z pełnieniem funkcji lub zajmowaniem stanowiska w
uczelni, korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy;
7) powoływaniu się na wpływy w uczelni, instytucji państwowej lub
samorządowej albo wywoływaniu przekonania innej osoby lub utwierdzaniu jej
w przekonaniu o istnieniu takich wpływów i podjęciu się pośrednictwa w
załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej
obietnicę;
8) udzieleniu albo obiecywaniu udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej
w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w uczelni, polegające na
wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej
funkcję lub zajmującej stanowisko w uczelni, w związku z pełnieniem tej
funkcji lub zajmowaniem stanowiska.
4. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 2, wszczęto postępowanie
dyscyplinarne, karalność czynu uzasadniającego nałożenie kary ustaje z
upływem dwóch lat od dnia wszczęcia postępowania.
5. Nie stosuje się przedawnienia w odniesieniu do wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego wobec nauczyciela akademickiego, któremu zarzuca się
popełnienie czynu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1-5.
6. Kary dyscyplinarne określone w art. 140 ust. 1 pkt 1-3 ulegają zatarciu, a
odpis orzeczenia o ukaraniu, dołączony do akt osobowych nauczyciela
akademickiego, podlega usunięciu po upływie trzech lat, a w przypadku kary
określonej w art. 140 ust. 1 pkt 3 po upływie pięciu lat od dnia doręczenia
mu prawomocnego orzeczenia o ukaraniu, jeżeli w tym okresie nie został on
ukarany dyscyplinarnie lub sądownie za przestępstwo umyślne.
Art. 145.
1. Rzeczników dyscyplinarnych w uczelni powołuje rektor, a rzeczników
dyscyplinarnych przy komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2 -
Rada Glowna Szkolnictwa Wyzszego , spośród nauczycieli
akademickich posiadających co najmniej stopień naukowy doktora
.
2. W przypadku powzięcia przez organ, który powołał rzecznika dyscyplinarnego,
wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego odpowiedzialność
dyscyplinarną, organ niezwłocznie poleca rzecznikowi dyscyplinarnemu
wszczęcie postępowania wyjaśniającego.
3. Rzecznik dyscyplinarny jest związany poleceniami organu, który go powołał.
4. Kadencja rzeczników dyscyplinarnych powoływanych trwa cztery
lata i rozpoczyna się z początkiem kadencji organów uczelni.
Art. 146.
1. Obwiniony ma prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. W
przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wnosi o orzeczenie kary, o której mowa w
art. 140 ust. 1 pkt 4, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący
składu orzekającego wyznacza obrońcę z urzędu spośród nauczycieli
akademickich uczelni.
2. W przypadku gdy obwiniony uchyla się od uczestnictwa w postępowaniu,
postępowanie może toczyć się pod jego nieobecność.
3. Od orzeczenia uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli
akademickich strony mogą się odwołać do komisji, o której mowa w art. 142
ust. 1 pkt 2, w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z
uzasadnieniem.
4. Od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142
ust. 1 pkt 2, stronom służy odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie - Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Do odwołania stosuje się przepisy ustawy z
dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz.
296, z późn. zm.)[9] dotyczące apelacji. Od orzeczenia Sądu Apelacyjnego nie
służy kasacja.
5. Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić,
jeżeli:
1) w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa, a
istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na
treść orzeczenia;
2) po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody nieznane w
chwili jego wydania, wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, skazano
go za popełnienie innego czynu lub komisja bezpodstawnie umorzyła
postępowanie;
3) w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub w
poważnym stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony,
albo skład komisji nie odpowiadał warunkom określonym w art. 142, albo
zasiadała w niej osoba podlegająca wyłączeniu.
6. Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej w ust. 5 pkt 1, jeżeli
była ona przedmiotem rozpoznania przez sąd apelacyjny w trybie określonym w
ust. 4.
7. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego nie jest
dopuszczalne po jego śmierci albo po upływie trzech lat od popełnienia czynu
będącego podstawą orzeczenia, a gdy czyn stanowił przestępstwo - po upływie
okresu przedawnienia ścigania tego przestępstwa lub w razie wykonania kary i
jej zatarcia.
8. Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą składać, w terminie
trzydziestu dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej
wznowienie: obwiniony, obrońca, rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci
obwinionego lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności
- także jego małżonek, krewny w linii prostej, brat lub siostra.
Art. 147.
1. Rektor może zawiesić w pełnieniu obowiązków nauczyciela akademickiego,
przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne lub dyscyplinarne, a także w
toku postępowania wyjaśniającego, jeżeli ze względu na wagę i wiarygodność
przedstawionych zarzutów celowe jest odsunięcie go od wykonywania obowiązków.
2. Nauczyciel akademicki zostaje z mocy prawa zawieszony w pełnieniu obowiązków
z dniem jego tymczasowego aresztowania.
3. Zawieszenie w pełnieniu obowiązków nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy,
chyba że przeciwko nauczycielowi akademickiemu toczy się nadal postępowanie
karne.
Art. 148.
1. Wynagrodzenie zasadnicze nauczyciela akademickiego w okresie zawieszenia w
pełnieniu obowiązków może ulec obniżeniu, a tymczasowo aresztowanego ulega
ograniczeniu najwyżej do połowy, w zależności od stanu rodzinnego nauczyciela
akademickiego, począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego
następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zawieszenie. W okresie
zawieszenia w pełnieniu obowiązków nie przysługują dodatki do wynagrodzenia
oraz wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe.
2. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub karne zakończy się umorzeniem z braku
dowodów winy albo wydaniem orzeczenia lub wyroku uniewinniającego,
nauczycielowi akademickiemu należy wypłacić pozostałą część pełnego
wynagrodzenia.
Art. 149.
1. Senatowi w postępowaniu
wyjaśniającym i dyscyplinarnym przysługują uprawnienia rektora, jeżeli
przewinienie jest zarzucane rektorowi, prorektorom, przewodniczącemu komisji,
o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1 oraz przewodniczącemu i członkom
komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2.
2. Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33
ust. 2.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw zdrowia oraz do spraw
gospodarki morskiej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb
postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego, uwzględniając
przebieg postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, możliwość zawieszania
i wznawiania postępowania dyscyplinarnego, sposób i warunki wzywania i
przesłuchiwania obwinionego, świadków i biegłych oraz przeprowadzania innych
dowodów, a także sposób wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia.
Art. 150.
Do postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich, w sprawach
nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6
czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555, z późn.
zm.)[10], z wyłączeniem art. 82.
Rozdział 5
Wynagrodzenia i inne świadczenia dla pracowników uczelni
Art. 151.
1. Warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z
pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej do czasu objęcia ich
układem zbiorowym pracy lub regulaminem wynagradzania określi Senat, w szczegolnosci ustalajac:
1) wysokość minimalnej i maksymalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego w
odniesieniu do poszczególnych stanowisk oraz wysokość i warunki
przyznawania innych składników wynagrodzenia.
2) składniki wynagrodzenia, które wypłacane są nauczycielowi akademickiemu
miesięcznie z góry i inne składniki wynagrodzenia nauczyciela
akademickiego, z uwzględnieniem zasady, że prawo do wypłacanego z góry
wynagrodzenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym ustał stosunek
pracy, z tym że pracownik zachowuje wypłacone za ten miesiąc
wynagrodzenie;
3) wykaz podstawowych stanowisk pracy i wymagania kwalifikacyjne dla
pracowników niebędących nauczycielami akademickimi, uwzględniając obecnie
istniejące w uczelniach nazwy stanowisk pracy i tradycję akademicką;
4) przypadki, w których nauczyciel akademicki traci prawo do przyznanego
dodatku funkcyjnego, uwzględniając długość okresu niepełnienia funkcji;
5) okresy pracy i inne okresy uprawniające do dodatku za staż pracy, o
którym mowa w art. 154 ust. 3, z uwzględnieniem zasady, że zaliczeniu
podlegają:
a) zakończone okresy zatrudnienia,
b) inne okresy uwzględniane na podstawie odrębnych przepisów jako okresy,
od których zależą uprawnienia pracownicze,
c) okresy asystenckich studiów przygotowawczych, odbytych na podstawie
przepisów dotyczących zasad i warunków tworzenia w szkołach wyższych
asystenckich studiów przygotowawczych,
d) okresy pobytu za granicą wynikające ze skierowania udzielonego na
podstawie przepisów o kierowaniu za granicę pracowników w celach
naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych;
6) sposób obliczania godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego oraz
dodatków określanych stawką miesięczną wynikających z osobistego
zaszeregowania nauczyciela akademickiego oraz pracownika niebędącego
nauczycielem akademickim, z uwzględnieniem zasady, że miesięczne stawki
dzieli się przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w
danym miesiącu, a w odniesieniu do nauczycieli akademickich przez liczbę
156, biorąc pod uwagę wysokość wynagrodzenia i dodatków określonych stawką
miesięczną;
7) sposób ustalania i zaliczania godzin pracy, w tym godzin ponadwymiarowych
przypadających w okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy dla celu
ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego w tym okresie,
uwzględniając zasady, iż:
a) w czasie choroby lub innej nieprzewidzianej, usprawiedliwionej
nieobecności nauczyciela akademickiego godziny zajęć dydaktycznych
wynikające z pensum dydaktycznego, które według planu zajęć przypadałyby
na okres tej nieobecności, zalicza się, dla celów ustalenia liczby
godzin zajęć dydaktycznych, jako godziny przepracowane zgodnie z planem,
b) wymiar godzin ponadwymiarowych ustala się na podstawie rozliczenia
faktycznie przepracowanych godzin,
c) nauczycielowi akademickiemu, dla którego nie zaplanowano obciążenia
dydaktycznego z powodu jego zatrudnienia po rozpoczęciu roku
akademickiego, przewidzianej nieobecności w pracy związanej w
szczególności z długotrwałą chorobą, urlopem bezpłatnym lub innym
zwolnieniem od pracy, odbywaniem służby wojskowej, urlopem macierzyńskim
albo ustania stosunku pracy przed zakończeniem roku akademickiego,
zalicza się do przepracowanych godzin zajęć dydaktycznych jedną
trzydziestą ustalonego dla danego stanowiska rocznego pensum za każdy
tydzień nieobecności przypadającej za okres, w którym prowadzone są w
uczelni zajęcia dydaktyczne
- biorąc pod uwagę normy czasu pracy wynikające z przepisu ustawy.
2. Wynagrodzenie przysługujące rektorowi uczelni ustala Senat.
3. Wynagrodzenia wszystkich pracownikow i wladz Uczelni podlegają ochronie danych osobowych.
4. Środki na wynagrodzenia dla pracowników uczelni określa senat w
ramach środków posiadanych przez uczelnię.
5. Wynagrodzenie i inne świadczenia dla pracowników uczelni wojskowych będących
żołnierzami zawodowymi określają przepisy o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych.
6. Wynagrodzenie i inne świadczenia dla pracowników uczelni służb państwowych
będących funkcjonariuszami służb państwowych określają przepisy właściwe dla
tych służb.
7. W okresie wykonywania zadań powierzonych zgodnie z art. 130 ust. 4 część
wynagrodzenia za pracę związana z wykonywaniem tych zadań może być
finansowana także ze środków pozabudżetowych, w tym przyznanych na ten cel
przez podmioty zagraniczne.
8. /-/
Art. 152.
/-/
Art. 153.
1. Nauczycielowi akademickiemu przysługuje w okresie urlopu wypoczynkowego
wynagrodzenie, jakie otrzymywałby, gdyby w tym czasie pracował. Zmienne
składniki wynagrodzenia są obliczane na podstawie przeciętnego wynagrodzenia
z okresu dwunastu miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. Jeżeli
zatrudnienie trwało krócej, to przeciętne wynagrodzenie oblicza się z całego
okresu zatrudnienia z uwzględnieniem stawek wynagrodzenia obowiązujących w
okresie urlopu.
2.Senat okresli sposób ustalania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy oraz
ekwiwalentu za okres niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, uwzględniając w
szczególności, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego jest ustalana zgodnie z
zasadami stosowanymi przy obliczaniu wynagrodzenia za okres urlopu
wypoczynkowego.
Art. 154.
1. Nauczyciel akademicki zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas
usprawiedliwionej nieobecności w pracy.
2. Za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z
chorobą zakaźną , wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby
przypadającej w czasie ciąży, a także poddania się niezbędnym badaniom
lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów
oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów, nauczyciel
akademicki zachowuje prawo do wynagrodzenia i zasiłku chorobowego obliczanego
na zasadach przewidzianych w art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. -
Kodeks pracy, z tym że prawo do dodatku funkcyjnego nauczycieli akademickich
zachowuje przez okres nieprzekraczający 3 miesięcy.
3. Pracownikowi uczelni przysługuje dodatek za staż pracy w wysokości 1%
wynagrodzenia zasadniczego za każdy rok pracy, wypłacany w okresach
miesięcznych, poczynając od czwartego roku pracy, z tym że dodatek ten nie
może przekroczyć 20% wynagrodzenia zasadniczego.
Art. 155.
1. Nauczyciele akademiccy mogą otrzymywać za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne
lub organizacyjne albo za całokształt dorobku nagrody rektora oraz nagrody
ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
2. Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni wojskowej, uczelni służb
państwowych, uczelni artystycznej, uczelni morskiej lub uczelni medycznej
mogą otrzymywać za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne lub organizacyjne albo za
całokształt dorobku nagrody rektora oraz nagrody właściwego ministra
wskazanego w art. 33 ust. 2, na zasadach i w trybie określonych w ust. 3-7.
3. Środki budżetowe na nagrody ministra, o których mowa w ust. 1 i 2, określa
się w wysokości 0,05% planowanej rocznej dotacji, o której mowa w art. 94
ust. 1 pkt 1. Środki te pozostają w tych częściach budżetu państwa, których
dysponentami są właściwi ministrowie zgodnie z art. 94 ust. 3.
4. Uczelnia publiczna nalicza środki na nagrody rektora, o których mowa w ust.
1 i 2, w wysokości okreslonej przez senat.
5. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw zdrowia oraz do spraw
gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i
tryb przyznawania nagród ministrów wymienionych w ust. 1 i 2, uwzględniając:
1) rodzaje nagród oraz ich wysokość, ustalaną w relacji do minimalnej stawki
wynagrodzenia profesora zwyczajnego, określonej na podstawie art. 151 ust.
1 pkt 1;
2) tryb postępowania kwalifikacyjnego.
6. Zasady i tryb przyznawania nagród rektora określa regulamin ustalony przez
senat uczelni.
7. Pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi mogą otrzymywać za
osiągnięcia w pracy zawodowej nagrody rektora.
8. Zasady podziału i
przyznawania nagród określa statut.
Art. 156.
Pracownicy uczelni mają prawo do nagród jubileuszowych, z tytułu
wieloletniej pracy, w wysokości ktora okresla Senat:
Art. 157.
1. Dla pracowników uczelni tworzy się odpis na zakładowy fundusz
świadczeń socjalnych w wysokości okreslonej przesz Senat.
2. W uczelniach publicznych mogą być tworzone pracownicze programy emerytalne
wykorzystujące zakładowy fundusz świadczeń socjalnych do wysokości okreslonej przez senat.
3. Odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na jednego byłego pracownika
uczelni będącego emerytem lub rencistą jest okreslony przez senat.
4. /-/
5. W sprawach nieuregulowanych w ust. 1, 3 i 4 stosuje się przepisy o
zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
Art. 158.
Przepisów działu III ustawy nie stosuje się do żołnierzy w czynnej służbie
wojskowej, wyznaczonych do wykonywania zadań poza wojskiem, na stanowiskach
nauczycieli akademickich w studium wojskowym uczelni albo w innych jednostkach
organizacyjnych uczelni.
Dział IV
Studia i studenci
Rozdział 1
Organizacja studiów
Art. 159.
Studia w uczelni są prowadzone jako studia pierwszego, drugiego stopnia lub jako
jednolite studia magisterskie.
Art. 160.
1. Organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta
określa regulamin studiów.
2. Studia w uczelni są prowadzone według planów studiów i programów nauczania.
3. Warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a
studentem w formie pisemnej.
Art. 161.
1. Regulamin studiów uchwala senat uczelni co najmniej na pięć miesięcy przed
początkiem roku akademickiego.
2. Regulamin studiów wchodzi w życie z początkiem roku akademickiego, po
uzgodnieniu z uczelnianym organem uchwałodawczym samorządu studenckiego.
Jeżeli w ciągu trzech miesięcy od uchwalenia regulaminu senat uczelni i
uczelniany organ uchwałodawczy samorządu studenckiego nie dojdą do
porozumienia w sprawie jego treści, regulamin wchodzi w życie na mocy
ponownej uchwały senatu uczelni podjętej większością co najmniej dwóch
trzecich głosów jego statutowego składu.
3. /-/
4. Do zmiany regulaminu studiów stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-3.
Art. 162.
/-/
Art. 163.
1. Studia w uczelni są prowadzone jako studia stacjonarne lub niestacjonarne.
2. /-/
Art. 164.
1. Wykłady w uczelni są otwarte, jeżeli jej statut nie stanowi inaczej.
2. Zajęcia dydaktyczne w uczelni oraz sprawdziany wiedzy lub umiejętności, a
także egzaminy dyplomowe, mogą być prowadzone w języku obcym w zakresie i na
warunkach określonych w regulaminie studiów. W języku obcym mogą być również
prowadzone sprawdziany wiedzy lub umiejętności w trakcie przyjęć na studia
oraz przygotowywane prace dyplomowe. Uczelnia przyjmująca na studia
cudzoziemców organizuje dla tych osób zajęcia z języka polskiego.
3. Zajęcia dydaktyczne na studiach mogą być prowadzone także z wykorzystaniem
metod i technik kształcenia na odległość.
4. /-/
Art. 165.
1. Organizacja i tok studiów uwzględniają przenoszenie i uznawanie wyników
osiąganych przez studenta w jednostce organizacyjnej uczelni macierzystej lub
w innej uczelni, w tym zagranicznej, zgodnie z zasadami systemu przenoszenia
osiągnięć.
2. Senat określa warunki i tryb przenoszenia osiągnięć, uwzględniając, przy
zapewnieniu porównywalności i odpowiedniości standardów kształcenia i czasu
trwania studiów odbywanych w różnych uczelniach, krajowych i zagranicznych,
punktowe metody wyrażania osiągnięć studenta, warunki ich przenoszenia i
akumulacji oraz tryb uznawania tych osiągnięć, mając na uwadze konieczność
zapewnienia kontynuacji kształcenia.
Art. 166.
1. Studia licencjackie trwają od sześciu do ośmiu semestrów, a studia
inżynierskie siedem lub osiem semestrów.
2. Okres studiów pierwszego stopnia, obejmujących zgodnie z obowiązującymi
standardami kształcenia praktykę zawodową, może być przedłużony o czas
trwania praktyki.
3. Senat uczelni może określić warunki zwalniania studenta z obowiązku odbycia
praktyki.
4. Studia drugiego stopnia trwają trzy lub cztery semestry.
5. Jednolite studia magisterskie trwają od dziewięciu do dwunastu semestrów.
6. Studia niestacjonarne mogą trwać jeden lub dwa semestry dłużej niż
odpowiednie studia stacjonarne.
Art. 167.
1. Absolwenci studiów otrzymują dyplomy ukończenia studiów wyższych,
potwierdzające uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego. Absolwenci studiów
doktoranckich, studiów podyplomowych i kursów dokształcających otrzymują
świadectwa ukończenia tych studiów lub kursów.
2. Datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego, w przypadku
kierunków lekarskiego, lekarsko-dentystycznego i weterynarii - data złożenia
ostatniego wymaganego planem studiów egzaminu, a w przypadku kierunku
farmacja - data zaliczenia ostatniej, przewidzianej w planie studiów
praktyki.
3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
rozporządzenia:
1) rodzaje tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów pierwszego i
drugiego stopnia oraz absolwentom jednolitych studiw magisterskich,
uwzględniając istniejące tytuły zawodowe i poziom kształcenia;
2) warunki wydawania i wzory dyplomów, w tym suplementu do dyplomów,
świadectw, o których mowa w ust. 2, uwzględniając formę studiów, studiów
podyplomowych lub kursów dokształcających oraz stopień studiów;
3) warunki wydawania i wzory dyplomów ukończenia studiów prowadzonych
wspólnie przez różne uczelnie i instytucje naukowe, również zagraniczne, w
tym suplementu do dyplomów, świadectw, o których mowa w ust. 2,
uwzględniając formę studiów, studiów podyplomowych lub kursów
dokształcających oraz stopień studiów.
Art. 168.
1. Studia mogą być prowadzone wspólnie przez różne uczelnie i instytucje
naukowe, w tym zagraniczne, na podstawie zawartego przez nie porozumienia.
2. Zasady i tryb organizacji studiów, o których mowa w ust. 1, oraz zasady
wydawania wspólnego dyplomu ukończenia tych studiów, określa regulamin tych
studiów ustalony w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem art.
167 ust. 4.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, może być wydany dyplom jednej uczelni.
Informację o udziale pozostałych uczelni i instytucji naukowych w realizacji
programu studiów zawiera suplement do tego dyplomu.
4. Zawarcie porozumienia, o którym mowa w ust. 1, oraz wydanie dyplomu, o
którym mowa w ust. 3, przez uczelnię niespełniającą wymagań określonych w
art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4 wymaga zgody ministra właściwego do spraw
szkolnictwa wyższego.
Art. 169.
1. Do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która ma:
1) świadectwo dojrzałości - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia
pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie,
2) tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki
określone na podstawie ust. 2 - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na
studia drugiego stopnia
oraz spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię.
2. Senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formy studiów na
poszczególnych kierunkach. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie
później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego
uchwała dotyczy, i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa
wyższego.
3. Podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia
magisterskie stanowią wyniki egzaminu maturalnego. Senat uczelni ustala w
trybie określonym w ust. 2, jakie wyniki egzaminu maturalnego stanowią
podstawę przyjęcia na studia. Uczelnia może za zgodą ministra właściwego do
spraw szkolnictwa wyższego przeprowadzić dodatkowe egzaminy wstępne, w trybie
określonym w ust. 2, tylko w przypadku konieczności sprawdzenia wiedzy lub
umiejętności niesprawdzanych w trybie egzaminu maturalnego lub gdy osoba
ubiegająca się o przyjęcie na studia posiada świadectwo dojrzałości uzyskane
za granicą.
4. Jeżeli podstawę przyjęcia na studia stanowią wyniki egzaminu dojrzałości,
senat uczelni może przeprowadzić egzaminy wstępne, w trybie określonym w ust.
2.
5. Przepisy ust. 3 dotyczące egzaminu maturalnego oraz jego wyników stosuje się
odpowiednio do egzaminu przeprowadzanego w ramach programu Matury
Międzynarodowej, którego zdanie potwierdza dyplom IB (International
Baccalaureat) wydany przez organizację International Baccalaureat
Organization z siedzibą w Genewie oraz wyników tego egzaminu.
6. Szczegółowe zasady przyjmowania na studia w uczelni publicznej laureatów
oraz finalistów olimpiad stopnia centralnego określa senat uczelni na okres
co najmniej trzech lat.
7. W przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają
komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki
organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisje rekrutacyjne
podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia.
8. Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni
od daty doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w
trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie
naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust.
2. Decyzję podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji
rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna.
9. Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne.
10. W uczelni wojskowej i w uczelni służb państwowych warunki i tryb przyjęcia
na studia kandydatów na żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy służb
państwowych ustala, na wniosek senatu, odpowiednio Minister Obrony Narodowej
lub minister właściwy do spraw wewnętrznych.
Art. 170.
Osoba przyjęta na studia nabywa prawa studenta z chwilą immatrykulacji i
złożenia ślubowania, którego treść określa statut uczelni.
Rozdział 2
Prawa i obowiązki studentów
Art. 171.
1. Student może studiować na więcej niż jednym kierunku lub inne przedmioty,
także w różnych uczelniach. Zasady i tryb podejmowania przez studenta tego
rodzaju studiów określa regulamin studiów.
2. Student może studiować według indywidualnego planu studiów i programu
nauczania na zasadach ustalonych przez radę podstawowej jednostki
organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie.
3. Student może przenieść się z innej uczelni, w tym także zagranicznej, za
zgodą kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni przyjmującej,
wyrażoną w drodze decyzji, jeżeli wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z
przepisów obowiązujących w uczelni, którą opuszcza.
Art. 172.
1. Student może uzyskać urlop od zajęć w uczelni na zasadach i w trybie
określonych w regulaminie studiów.
2. W okresie korzystania z urlopu student zachowuje prawa studenta, chyba że
regulamin studiów lub przepisy o pomocy materialnej stanowią inaczej.
Art. 173.
1. Student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten
cel w budżecie uczelni
1) stypendium socjalnego;
2) stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych;
3) stypendium za wyniki w nauce lub sporcie;
/-/
6) stypendium na wyżywienie;
7) stypendium mieszkaniowego;
8) zapomogi.
2. Student może ubiegać się o zakwaterowanie w domu studenckim uczelni lub
wyżywienie w stołówce studenckiej uczelni.
3. Student może ubiegać się o zakwaterowanie w domu studenckim uczelni małżonka
i dziecka.
Art. 174.
/-/
Art. 175.
/-/
Art. 176.
/-/
Art. 177.
/-/
Zasady przyznawania stypendiow reguluje Senat.
Art. 178.
1. Stypendia ministra za osiągnięcia w nauce i za wybitne osiągnięcia sportowe
przyznaje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rady
podstawowej jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej
podstawowej jednostki organizacyjnej oraz uczelni zawodowej - na wniosek
senatu uczelni, przedstawiony przez rektora tej uczelni.
2. Uprawnienie ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w
ust. 1 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,
medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33
ust. 2.
Art. 179.
/-/
Art. 180.
Stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych może otrzymywać student z tytułu
niepełnosprawności potwierdzonej orzeczeniem właściwego organu.
Art. 181.
/-/
Art. 182.
/-/
Art. 183.
/-/
Art. 184.
/-/
Art. 185.
/-/
Art. 186.
/-/
Art. 187.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłacania
stypendium ministra, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 4 i 5, maksymalną
wysokość tego stypendium oraz wzór wniosku o przyznanie stypendium ministra,
uwzględniając:
1) minimalną średnią ocen uprawniającą do ubiegania się o stypendium
ministra, biorąc pod uwagę oceny ze wszystkich lat studiów oraz
zróżnicowanie skali ocen w uczelni;
2) rodzaje osiągnięć naukowych i aktywności naukowej, które brane są pod
uwagę przy ubieganiu się o stypendium ministra, takich jak praca w kole
naukowym, publikacje, opracowania, referaty, udział w konferencjach, praca
naukowa, udział w pracach naukowo-badawczych, współpraca z innymi
ośrodkami akademickimi lub naukowymi, nagrody i wyróżnienia, studia na
drugim kierunku studiów, indywidualny program studiów, praktyki, staże,
potwierdzona znajomość języków obcych, olimpiady;
3) rodzaje osiągnięć sportowych, które są brane pod uwagę przy ubieganiu się
o stypendium ministra za wybitne osiągnięcia sportowe, w tym udział w
igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata, mistrzostwach Europy,
uniwersjadach, akademickich mistrzostwach świata, akademickich
mistrzostwach Europy;
4) terminy przekazywania wniosków;
5) sposób wypłacania stypendium ministra, w tym w przypadku wcześniejszego
ukończenia studiów, a także podjęcia studiów w innej uczelni.
Art. 188.
/-/
Art. 189.
1. Student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i
regulaminem studiów.
2. Student jest obowiązany w szczególności do:
1) uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z
regulaminem studiów;
2) składania egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów
przewidzianych w planie studiów;
3) przestrzegania przepisów obowiązujących w uczelni.
Art. 190.
1. Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy
studentów, w przypadku:
1) niepodjęcia studiów;
2) rezygnacji ze studiów;
3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego;
4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni.
2. Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z
listy studentów, w przypadku:
1) stwierdzenia braku postępów w nauce;
2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie;
3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów.
3. Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odwołanie do rektora.
Decyzja rektora jest ostateczna.
Art. 191.
Student ostatniego roku studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów
magisterskich może na zasadach określonych w statucie uczelni odbywać staż
przygotowujący do podjęcia obowiązków nauczyciela akademickiego i otrzymywać, ze
środków własnych uczelni, stypendium na zasadach określonych w statucie.
Art. 192.
1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
rozporządzenia, sposób prowadzenia przez uczelnie dokumentacji przebiegu
studiów, dokonywania sprostowań i wydawania duplikatów, legalizacji
dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą oraz wysokość i
sposób pobierania opłaty za wykonywanie tych czynności, a także za wydanie
indeksu, legitymacji studenckiej, dyplomu i dokumentów stwierdzających
ukończenie studiów, w tym:
1) sposób prowadzenia teczki akt osobowych studenta;
2) sposób prowadzenia albumu studenta i księgi dyplomów;
3) wzór indeksu i legitymacji studenckiej;
4) obowiązek i sposób dokumentowania przebiegu studiów;
5) sposób sporządzania i wydawania duplikatów dokumentów;
6) sposób dokonywania sprostowań dokumentów oraz zmian danych osobowych
studenta lub absolwenta w dokumentach prowadzonych i wydawanych przez
uczelnie;
7) tryb i sposób legalizacji dokumentów;
8) sposób przechowywania i zasady wydawania dokumentów;
9) wysokość opłat za legalizację dokumentów, wydanie dyplomu, wydanie
odpisów w językach obcych, świadectwa, indeksu, legitymacji studenckiej
oraz za wydanie duplikatów tych dokumentów
- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego tworzenia i gromadzenia
dokumentacji niezbędnej dla przebiegu studiów i kontroli procesu
dydaktycznego.
2. Zasady uznawania dyplomów ukończenia studiów uzyskanych za granicą za
równorzędne z dyplomami uzyskiwanymi w kraju określają umowy międzynarodowe.
3. W przypadku braku umów międzynarodowych dyplomy ukończenia studiów uzyskane
za granicą mogą być uznane, w drodze nostryfikacji, za równorzędne z
dyplomami uzyskiwanymi w kraju, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 1 i 3.
4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb nostryfikacji, uwzględniając w szczególności możliwość i warunki
zwalniania z całości lub części postępowania nostryfikacyjnego;
2) organy przeprowadzające postępowanie nostryfikacyjne;
3) warunki, w których dla celów dalszego kształcenia dyplomy mogą być
uznawane bez przeprowadzania postępowania nostryfikacyjnego;
4) rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do podań o nostryfikację
dyplomu ukończenia studiów;
5) terminy, w których należy przeprowadzić postępowanie nostryfikacyjne;
6) warunki ustalania odpłatności za przeprowadzenie postępowania
nostryfikacyjnego, uwzględniając możliwość obniżania lub zwalniania z
opłat oraz sposób wnoszenia opłat;
7) wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania
nostryfikacyjnego
- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania postępowań
oraz przejrzyste zasady ich prowadzenia.
Art. 193.
Organ właściwy, w drodze decyzji, stwierdza nieważność postępowania w sprawie
nadania tytułu zawodowego, jeżeli w pracy stanowiącej podstawę nadania tytułu
zawodowego osoba ubiegająca się o ten tytuł przypisała sobie autorstwo istotnego
fragmentu lub innych elementów cudzego utworu lub ustalenia naukowego.
Art. 194.
Przepisów art. 171-187 oraz art. 190 i 191 nie stosuje się do studentów będących
kandydatami na żołnierzy zawodowych.
Rozdział 3
Studia doktoranckie
Art. 195.
1. Jednostki organizacyjne uczelni posiadające uprawnienia do nadawania stopnia
naukowego doktora mogą prowadzić studia doktoranckie w zakresie dyscyplin odpowiadających
tym uprawnieniom.
2. Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi prowadzonymi przez
jednostki, o których mowa w ust. 1, przy udziale innych jednostek
organizacyjnych. Zadania poszczególnych jednostek organizacyjnych oraz sposób
finansowania studiów doktoranckich określają umowy zawarte między tymi
jednostkami.
3. Przepisy art. 164 stosuje się odpowiednio do studiów doktoranckich i
doktorantów.
4. Studia doktoranckie są prowadzone jako studia stacjonarne lub
niestacjonarne.
5. Więcej niż połowa programu stacjonarnych studiów doktoranckich wymaga
obecności uczestników tych studiów w prowadzącej je jednostce organizacyjnej
i jest realizowana w formie zajęć dydaktycznych i pracy naukowej wymagających
bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich lub opiekunów naukowych i
doktorantów. Organizacja niestacjonarnych studiów doktoranckich zapewnia
możliwość odbywania studiów doktoranckich osobom zatrudnionym w ramach
stosunku pracy.
6. Studia doktoranckie są tworzone przez rektora na wniosek rady jednostki
organizacyjnej, o której mowa w ust. 1.
7. Nadzór merytoryczny nad studiami doktoranckimi sprawuje rada jednostki
organizacyjnej prowadzącej te studia.
8. Stacjonarne studia doktoranckie w uczelniach publicznych są bezpłatne.
9. Wysokość opłat za studia doktoranckie ustala rektor.
Art. 196.
1. Do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która
posiada tytuł magistra lub równorzędny oraz spełnia warunki rekrutacji,
ustalone przez uczelnię. Przepisy art. 169 ust. 2 i 7-10 oraz art. 170
stosuje się odpowiednio.
2. Organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie
oraz w odrębnych przepisach określa regulamin studiów doktoranckich. Przepisy
art. 161 i 162 stosuje się odpowiednio.
Art. 197.
1. Doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i
regulaminem studiów doktoranckich. Przepis art. 189 ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
2. Do podstawowych obowiązków doktorantów, poza obowiązkami określonymi zgodnie
z ust. 1, należy realizowanie programu studiów doktoranckich oraz prowadzenie
badań naukowych i składanie sprawozdań z ich przebiegu.
3. Doktoranci mają także obowiązek odbywania praktyk zawodowych w formie
prowadzenia zajęć dydaktycznych lub uczestniczenia w ich prowadzeniu.
Maksymalny wymiar zajęć dydaktycznych prowadzonych przez uczestników studiów
doktoranckich nie może przekraczać 90 godzin dydaktycznych rocznie.
4. Doktoranci, którzy nie wywiązują się z obowiązków, o których mowa w ust. 1-
3, mogą zostać skreśleni z listy uczestników studiów doktoranckich. Decyzję o
skreśleniu podejmuje kierownik studiów.
5. Od decyzji, o której mowa w ust. 4, służy odwołanie do rektora. Decyzja
rektora jest ostateczna.
Art. 198.
1. Doktoranci mają prawo do przerw wypoczynkowych w wymiarze nieprzekraczającym
ośmiu tygodni w ciągu roku, które powinny być wykorzystane w okresie wolnym
od zajęć dydaktycznych.
2. Doktoranci mają prawo do ubezpieczenia społecznego i powszechnego
ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
3. Doktorantowi, po uzyskaniu stopnia doktora, okres odbywania studiów
doktoranckich, nie dłuższy niż cztery lata, zalicza się do okresu pracy, od
którego zależą uprawnienia pracownicze.
4. Doktorantowi, po uzyskaniu stopnia doktora, do okresu, o którym mowa w ust.
3, zalicza się również okres odbywania stacjonarnych studiów doktoranckich,
jeżeli zostały one przerwane z powodu podjęcia zatrudnienia w charakterze
nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego w instytucjach naukowych.
Art. 199.
1. Doktorant może otrzymać pomoc materialną w formie:
1) stypendium socjalnego;
2) zapomogi;
3) stypendium za wyniki w nauce;
4) stypendium na wyżywienie;
5) stypendium mieszkaniowego;
6) stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych.
2. Zasady przyznawania swiadczenia, o których mowa w ust. 1, okresla Senat.
Art. 200.
1. Uczestnik stacjonarnych studiów doktoranckich może otrzymywać stypendium
doktoranckie.
2. Zasady przyznawania swiadczenia, o których mowa w ust. 1, okresla Senat.
3. Decyzję o przyznaniu stypendium doktoranckiego, okresie jego pobierania oraz
jego wysokości podejmuje rektor.
4. Doktoranci otrzymujący stypendium, o którym mowa w ust. 1, mogą podejmować
pracę zarobkową.
5./-/
Art. 201.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
rozporządzenia, warunki i tryb organizowania studiów doktoranckich, ich
prowadzenia i odbywania oraz tryb, warunki, wysokość i kryteria przyznawania
stypendiów doktoranckich i świadczeń pomocy materialnej dla doktorantów,
uwzględniając:
1) czas trwania studiów i możliwość przedłużania go, w tym prawo do
określonego w odrębnych przepisach dodatkowego przedłużenia okresu
odbywania studiów doktoranckich o czas trwania urlopu macierzyńskiego,
mając na uwadze potrzebę prawidłowego przygotowania do przeprowadzenia
przewodu doktorskiego;
2) sposób przeprowadzania rekrutacji, mając na uwadze potrzebę wyłonienia
najlepszych kandydatw;
3) szczegółowe uprawnienia organu tworzącego studia doktoranckie, rady
jednostki organizacyjnej i kierownika studiów doktoranckich, uwzględniając
potrzebę zapewnienia sprawnego przebiegu studiów i wysokiej jakości
kształcenia;
4) wzór legitymacji doktoranta i wysokość opłat za wydanie legitymacji,
uwzględniając zasadę, że wysokość pobieranych opłat nie może przekroczyć
wysokości kosztów wydania dokumentu;
5) kryteria przyznawania stypendiów socjalnych, związane z sytuacją
materialną doktoranta, w relacji do wysokości dochodu na osobę w rodzinie
doktoranta, uwzględniając zasadę, że postępowanie ma prowadzić do
wyłonienia doktorantów będących w najtrudniejszej sytuacji materialnej;
6) tryb składania i rodzaje dokumentów potwierdzających dochody doktoranta i
członków jego rodziny, mając na uwadze potrzebę bezstronnej i miarodajnej
oceny sytuacji materialnej doktoranta;
7) okresy przyznawania świadczeń oraz maksymalną i minimalną ich wysokość, w
relacji do wysokości minimalnego wynagrodzenia zasadniczego asystenta,
ustalonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich, biorąc
pod uwagę tryb i okres odbywania studiów doktoranckich;
8) tryb opiniowania wniosków przez organy samorządu doktorantów,
uwzględniając zasadę, że postępowanie ma prowadzić do wyłonienia
doktorantów będących w najtrudniejszej sytuacji materialnej.
Rozdział 4
Samorząd i organizacje studenckie
Art. 202.
1. Studenci studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów
magisterskich prowadzonych przez uczelnię tworzą samorząd studencki.
2. Organy samorządu studenckiego są wyłącznym reprezentantem ogółu studentów
uczelni.
3. Samorząd studencki działa na podstawie ustawy i uchwalonego przez uczelniany
organ uchwałodawczy samorządu regulaminu, określającego zasady organizacji i
tryb działania samorządu, w tym rodzaje organów kolegialnych i
jednoosobowych, sposób ich wyłaniania oraz kompetencje. Samorząd studencki
działa zgodnie ze statutem uczelni.
4. Regulamin samorządu studenckiego wchodzi w życie po stwierdzeniu przez senat
uczelni jego zgodności z ustawą i statutem uczelni. Pierwszy regulamin
samorządu studenckiego w nowo utworzonej uczelni uchwala senat uczelni na
wniosek organu wskazanego w statucie, o którym mowa w art. 203 ust. 4.
5. Samorząd studencki prowadzi na terenie uczelni działalność w zakresie spraw
studenckich, w tym socjalno-bytowych i kulturalnych studentów.
6. Organy samorządu studenckiego decydują w sprawach rozdziału środków
finansowych przeznaczonych przez organy uczelni na cele studenckie. Organy
samorządu studenckiego przedstawiają organom uczelni sprawozdanie z rozdziału
środków finansowych i rozliczenie tych środków nie rzadziej niż raz w roku
akademickim.
7. Rektor uchyla uchwałę organu samorządu studenckiego niezgodną z przepisami
prawa, statutem uczelni, regulaminem studiów lub regulaminem samorządu.
8. Uczelnia zapewnia środki materialne niezbędne do funkcjonowania organów
samorządu studenckiego.
Art. 203.
1. Przedstawiciele uczelnianych samorządów studenckich tworzą Parlament
Studentów Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej "Parlamentem Studentów",
reprezentujący ogół studentów w kraju.
2. Parlament Studentów ma prawo do wyrażania opinii i przedstawiania wniosków w
sprawach dotyczących ogółu studentów, w tym do opiniowania aktów normatywnych
dotyczących studentów. Projekty aktów normatywnych przedkłada Parlamentowi
Studentów minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego. Termin wyrażenia
opinii w sprawie projektu aktu normatywnego wynosi miesiąc od daty jego
przedłożenia.
3. Najwyższym organem Parlamentu Studentów jest zjazd delegatów
reprezentujących samorządy studenckie z poszczególnych uczelni, zwany dalej
"zjazdem delegatów".
4. Zasady organizacji i tryb działania Parlamentu Studentów, w tym rodzaje
organów kolegialnych i jednoosobowych, sposób ich wyłaniania oraz
kompetencje, określa statut uchwalony przez zjazd delegatów. Statut wchodzi w
życie po stwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego
jego zgodności z przepisami prawa.
5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do zmian statutu Parlamentu
Studentów.
6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zapewnia corocznie
Parlamentowi Studentów środki finansowe niezbędne do jego funkcjonowania.
Art. 204.
1. Studenci mają prawo zrzeszania się w uczelnianych organizacjach studenckich,
w szczególności w kołach naukowych oraz zespołach artystycznych i sportowych,
na zasadach określonych w ustawie.
2. Uczelniane organizacje studenckie, a także działające w uczelni
stowarzyszenia zrzeszające wyłącznie studentów lub studentów i nauczycieli
akademickich, mają prawo występowania z wnioskami do organów uczelni lub do
organów samorządu studenckiego w sprawach dotyczących studentów uczelni.
3. Organy uczelni mogą przeznaczać środki materialne dla uczelnianych
organizacji studenckich i stowarzyszeń, o których mowa w ust. 2. Organizacje
te przedstawiają władzom uczelni sprawozdanie i rozliczenie z otrzymanych
środków nie rzadziej niż raz w semestrze.
Art. 205.
1. Uczelniane organizacje studenckie podlegają rejestracji, z wyłączeniem
organizacji studenckich działających na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia
1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach. Rejestr uczelnianych organizacji
studenckich jest jawny.
2. Organem rejestrującym i prowadzącym rejestr uczelnianych organizacji
studenckich jest rektor. Od decyzji rektora w sprawie rejestracji przysługuje
odwołanie do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
3. Warunkiem rejestracji uczelnianej organizacji studenckiej jest zgodność jej
statutu (regulaminu, deklaracji założycielskiej) z przepisami prawa i
statutem uczelni.
4. Rektor uchyla uchwałę organu uczelnianej organizacji studenckiej niezgodną z
przepisami prawa, statutem uczelni lub statutem (regulaminem, deklaracją
założycielską) tej organizacji.
5. Senat uczelni, na wniosek rektora, rozwiązuje uczelnianą organizację
studencką, jeżeli w jej działalności rażąco lub uporczywie są naruszane
przepisy ustawowe, statut uczelni lub statut (regulamin, deklaracja
założycielska) organizacji.
Art. 206.
1. Samorząd studencki, w tym Parlament Studentów, lub stowarzyszenie o zasięgu
ogólnokrajowym, zrzeszające wyłącznie studentów, może - dla poparcia swoich
żądań, gdy są one przedmiotem sporu zbiorowego i dotyczą istotnych spraw lub
interesów studentów - podjąć akcję protestacyjną, nienaruszającą przepisów
obowiązujących w uczelni.
2. Decyzję o przeprowadzeniu akcji protestacyjnej i jej formie podejmuje
bezwzględną większością głosów, odpowiednio do jej zasięgu, organ samorządu
studenckiego lub stowarzyszenia, o którym mowa w ust. 1. O decyzji tej
właściwy organ zawiadamia rektora lub kierownika podstawowej jednostki
organizacyjnej nie później niż trzy dni przed rozpoczęciem akcji
protestacyjnej.
3. Strajk studencki (powstrzymywanie się od uczęszczania na zajęcia z
możliwością pozostania w uczelni) może być podjęty wyłącznie przez samorząd
studencki lub stowarzyszenie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli wcześniejsze
negocjacje z rektorem lub inne niż strajk formy akcji protestacyjnej nie
doprowadziły do rozwiązania konfliktu.
4. Udział w strajku lub innej akcji protestacyjnej jest dobrowolny i nie
stanowi naruszenia obowiązków studenta, jeżeli strajk lub inna akcja
protestacyjna zostały zorganizowane zgodnie z ustawą.
5. Organizator strajku lub innej akcji protestacyjnej jest obowiązany zapewnić
taki ich przebieg, aby nie zagrażały zdrowiu lub życiu ludzkiemu, mieniu
uczelni lub innych osób, ani nie naruszały praw pracowników uczelni, a także
studentów niebiorących udziału w proteście.
6. Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do uczelni wojskowych oraz uczelni służb
państwowych.
Art. 207.
1. Do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez
organy uczelni w indywidualnych sprawach studentw i doktorantw, a także w
sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz
samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14
czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr
98, poz. 1071, z późn. zm.)[16] oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu
administracyjnego.
2. Decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim
przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960
r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
3. Organem właściwym do wznowienia postępowania w sprawie nadania tytułu
zawodowego i wydania dyplomu oraz do stwierdzenia nieważności decyzji o
nadaniu tytułu zawodowego i wydaniu dyplomu jest rektor uczelni.
4. Przepis ust. 1 stosuje się także do decyzji podjętych przez komisję
stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, o których mowa w art. 175
ust. 3 i art. 176 ust. 3.
Rozdział 5
Samorząd i organizacje doktorantów
Art. 208.
1. Uczestnicy prowadzonych w uczelni studiów doktoranckich tworzą samorząd
doktorantów.
2. Do samorządu doktorantów stosuje się odpowiednio przepisy art. 202 ust. 2-8,
art. 206 i art. 207.
Art. 209.
1. Przedstawiciele samorządów doktorantów w uczelniach mogą utworzyć krajową
reprezentację doktorantów.
2. Organizację, zasady i tryb działania krajowej reprezentacji doktorantów
określa statut uchwalony przez zjazd delegatów samorządów doktorantów w
uczelniach.
3. Krajowa reprezentacja doktorantów ma prawo do wyrażania opinii i
przedstawiania wniosków w sprawach dotyczących ogółu doktorantów, w tym do
opiniowania aktów normatywnych dotyczących doktorantów. Projekty aktów
normatywnych przedkłada krajowej reprezentacji doktorantów minister właściwy
do spraw szkolnictwa wyższego. Termin wyrażenia opinii w sprawie projektu
aktu normatywnego wynosi miesiąc od daty jego przedłożenia.
Art. 210.
1. Doktoranci mają prawo zrzeszania się w uczelnianych organizacjach
doktorantów, w szczególności w kołach naukowych oraz zespołach artystycznych
i sportowych, na zasadach określonych w ustawie.
2. Do uczelnianych organizacji doktorantów oraz stowarzyszeń, które nie
zrzeszają innych członków oprócz doktorantów, studentów i pracowników uczelni
stosuje się odpowiednio przepisy art. 204 ust. 2 i 3, art. 205-207.
Rozdział 6
Odpowiedzialność dyscyplinarna studentów
Art. 211.
1. Za naruszenie przepisów obowiązujących w uczelni oraz za czyny uchybiające
godności studenta student ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną przed komisją
dyscyplinarną albo przed sądem koleżeńskim samorządu studenckiego, zwanym
dalej "sądem koleżeńskim".
2. Za ten sam czyn student nie może być ukarany jednocześnie przez sąd
koleżeński i komisję dyscyplinarną.
Art. 212.
Karami dyscyplinarnymi są:
1) upomnienie;
2) nagana;
3) nagana z ostrzeżeniem;
4) zawieszenie w określonych prawach studenta na okres do jednego roku;
5) wydalenie z uczelni.
Art. 213.
1. W sprawach dyscyplinarnych studentów orzekają komisja dyscyplinarna oraz
odwoławcza komisja dyscyplinarna, powołane na okres kadencji spośród
nauczycieli akademickich i studentów uczelni, w trybie określonym w statucie.
2. Długość kadencji komisji, o których mowa w ust. 1, określa statut.
3. Komisje dyscyplinarne są niezawisłe w zakresie orzekania.
4. Komisje dyscyplinarne rozstrzygają samodzielnie wszelkie zagadnienia
faktyczne oraz prawne i nie są związane rozstrzygnięciami innych organów
stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnego skazującego wyroku sądu.
5. Komisja dyscyplinarna orzeka w składzie złożonym z przewodniczącego składu
orzekającego, którym jest nauczyciel akademicki, oraz w równej liczbie, z
nauczycieli akademickich i studentów.
Art. 214.
1. Rektor może, z inicjatywy własnej lub na wniosek organu samorządu
studenckiego, wskazanego w regulaminie samorządu, przekazać sprawę do sądu
koleżeńskiego zamiast przekazać ją rzecznikowi dyscyplinarnemu. Sąd
koleżeński nie może wymierzać kar wymienionych w art. 212 pkt 4 i 5.
2. Za przewinienie mniejszej wagi rektor może, z pominięciem komisji
dyscyplinarnej lub sądu koleżeńskiego, wymierzyć studentowi karę upomnienia,
po uprzednim wysłuchaniu obwinionego lub jego obrońcy.
3. Student ukarany przez rektora karą upomnienia lub organ samorządu
studenckiego, o którym mowa w ust. 1, może wnieść odwołanie do komisji
dyscyplinarnej lub sądu koleżeńskiego. Odwołanie wnosi się w terminie
czternastu dni od doręczenia zawiadomienia o ukaraniu. Komisja dyscyplinarna
lub sąd koleżeński mogą w tym przypadku wymierzyć tylko karę upomnienia.
4. W razie podejrzenia popełnienia przez studenta czynu polegającego na
przypisaniu sobie autorstwa istotnego fragmentu lub innych elementów cudzego
utworu rektor niezwłocznie poleca przeprowadzenie postępowania
wyjaśniającego.
5. W razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez studenta przestępstwa
rektor jednocześnie z poleceniem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego
może zawiesić studenta w prawach studenta do czasu wydania orzeczenia przez
komisję dyscyplinarną.
6. Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego zebrany materiał potwierdza
popełnienie czynu, o którym mowa w ust. 4, rektor wstrzymuje postępowanie o
nadanie tytułu zawodowego do czasu wydania orzeczenia przez komisję
dyscyplinarną oraz składa zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.
Art. 215.
1. Postępowanie wyjaśniające przeprowadza rzecznik dyscyplinarny do spraw
studentów, powołany przez rektora na okres kadencji organów uczelni spośród
nauczycieli akademickich uczelni.
2. Rektor może powołać kilku rzeczników dyscyplinarnych do spraw studentów.
3. Rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów pełni funkcję oskarżyciela przed
komisją dyscyplinarną i jest związany poleceniami rektora.
Art. 216.
1. Rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów wszczyna postępowanie wyjaśniające
na polecenie rektora, którego informuje o dokonanych ustaleniach.
2. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego rzecznik dyscyplinarny do spraw
studentów umarza postępowanie lub kieruje do komisji dyscyplinarnej wniosek o
ukaranie. Rzecznik dyscyplinarny może również złożyć rektorowi wniosek o
wymierzenie kary upomnienia lub o przekazanie sprawy do sądu koleżeńskiego.
3. Postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wydaje rzecznik
dyscyplinarny do spraw studentów, a zatwierdza rektor. W przypadku odmowy
zatwierdzenia postanowienia rektor może polecić innemu rzecznikowi
dyscyplinarnemu do spraw studentów wniesienie wniosku o ukaranie. Powtórne
postanowienie rzecznika dyscyplinarnego do spraw studentów o umorzeniu
postępowania wyjaśniającego jest ostateczne.
Art. 217.
1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna komisja dyscyplinarna na wniosek
rzecznika dyscyplinarnego do spraw studentów.
2. Wymierzenie studentowi za ten sam czyn kary w postępowaniu karnym lub w
postępowaniu w sprawach o wykroczenia nie stanowi przeszkody do wszczęcia
postępowania przed komisją dyscyplinarną.
3. Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie sześciu miesięcy
od dnia uzyskania przez rektora wiadomości o popełnieniu czynu
uzasadniającego nałożenie kary lub po upływie trzech lat od dnia jego
popełnienia. Jeżeli czyn stanowi przestępstwo, okres ten nie może być krótszy
od okresu przedawnienia ścigania tego przestępstwa.
4. Przedawnienie orzekania następuje również po upływie roku od opuszczenia
uczelni przez studenta.
5. Nie stosuje się przedawnienia w odniesieniu do wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego wobec studenta, któremu zarzuca się popełnienie plagiatu.
6. Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić,
jeżeli:
1) w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa, a
istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na
treść orzeczenia;
2) po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody nieznane w
chwili jego wydania, wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, skazano
go za popełnienie innego czynu lub komisja bezpodstawnie umorzyła
postępowanie;
3) w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub w
poważnym stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony,
albo skład komisji nie odpowiadał warunkom określonym w art. 213 ust. 5,
albo zasiadała w niej osoba podlegająca wyłączeniu.
7. Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą wnieść osoba ukarana
lub rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów w terminie trzydziestu dni od
dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej wznowienie.
Art. 218.
1. Obwinionemu studentowi służy prawo do korzystania z pomocy wybranego przez
siebie obrońcy.
2. W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów wnosi o orzeczenie
kary, o której mowa w art. 212 pkt 5, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru,
przewodniczący składu orzekającego wyznacza obrońcę z urzędu spośród
nauczycieli akademickich lub studentów uczelni.
Art. 219.
1. Rozprawa przed komisją dyscyplinarną lub sądem koleżeńskim jest jawna.
2. Komisja dyscyplinarna wyłącza jawność postępowania w całości lub w części,
jeżeli jawność mogłaby obrażać dobre obyczaje albo jeżeli wymaga tego interes
obwinionego, uczelni lub osób trzecich. Wyłączenie jawności nie obejmuje
ogłoszenia orzeczenia.
3. Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, podczas
której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego do spraw studentów i obwinionego
lub jego obrońcy.
4. Rektor lub komisja dyscyplinarna, po wysłuchaniu rzecznika dyscyplinarnego
do spraw studentów, może zawiesić studenta w prawach studenta w przypadku
uporczywego nieusprawiedliwionego niestawiania się na wezwanie rzecznika
dyscyplinarnego do spraw studentów w postępowaniu wyjaśniającym lub na
posiedzenie komisji dyscyplinarnej mimo prawidłowego zawiadomienia.
5. Przepisy ust. 3 stosuje się również do postępowania przed sądem koleżeńskim.
Art. 220.
1. Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej oraz od orzeczenia sądu koleżeńskiego
stronom przysługuje odwołanie.
2. Odwołanie wnosi się odpowiednio do odwoławczej komisji dyscyplinarnej lub
sądu koleżeńskiego drugiej instancji w terminie czternastu dni od dnia
doręczenia orzeczenia.
Art. 221.
Od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej służy skarga do
sądu administracyjnego.
Art. 222.
1. Zatarcie kary dyscyplinarnej następuje z mocy prawa po upływie trzech lat od
uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu.
2. Organ, który orzekł karę dyscyplinarną, może orzec o jej zatarciu na wniosek
ukaranego, złożony nie wcześniej niż po upływie roku od uprawomocnienia się
orzeczenia o ukaraniu.
Art. 223.
Do postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego wobec studentów, z
wyjątkiem postępowania przed sądem koleżeńskim, w sprawach nieuregulowanych w
ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. -
Kodeks postępowania karnego, z wyłączeniem art. 82.
Art. 224.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego,
uwzględniając:
1) umorzenie postępowania wyjaśniającego przez rzecznika dyscyplinarnego, w
szczególności w przypadkach:
a) upływu terminu przedawnienia,
b) stwierdzenia, że postępowanie dyscyplinarne co do tego samego czynu tej
samej osoby zostało prawomocnie ukończone lub wcześniej wszczęte jest w
toku,
c) znikomej szkodliwości popełnionego czynu;
2) możliwość zawieszenia postępowania dyscyplinarnego przez komisję
dyscyplinarną, w szczególności w przypadku gdy w sprawie tego samego czynu
wszczęto postępowanie karne lub postępowanie w sprawach o wykroczenia, a
także możliwość podejmowania przez komisję dyscyplinarną zawieszonego
postępowania;
3) przywracanie terminu wniesienia odwołania przez studenta ukaranego karą
upomnienia w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia
terminom;
4) postępowanie przed komisjami dyscyplinarnymi w uczelni oraz przed
odwoławczą komisją dyscyplinarną obejmujące rozpoznanie wniosku przez
skład orzekający na posiedzeniu niejawnym oraz na rozprawie;
5) odrzucenie odwołania studenta przez przewodniczącego odwoławczej komisji
dyscyplinarnej w razie wniesienia odwołania po upływie terminu
przewidzianego w art. 220 ust. 2 albo przez osobę nieuprawnioną;
6) tryb wzywania i przesłuchiwania obwinionego, świadków i biegłych oraz
przeprowadzania innych dowodów.
Art. 225.
Organizację i szczegółowy tryb postępowania przed sądem koleżeńskim określa
regulamin samorządu studenckiego.
Rozdział 7
Odpowiedzialność dyscyplinarna doktorantów
Art. 226.
1. Za naruszenie przepisów obowiązujących w uczelni oraz za czyny uchybiające
godności doktoranta doktorant ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną. Do
odpowiedzialności dyscyplinarnej doktorantów stosuje się odpowiednio przepisy
art. 211-224, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Komisja dyscyplinarna rozstrzygająca sprawę doktoranta orzeka w składzie
złożonym z przewodniczącego składu orzekającego, którym jest nauczyciel
akademicki, oraz w równej liczbie, z nauczycieli akademickich i doktorantów.
3. Organizację i szczegółowy tryb postępowania przed sądem koleżeńskim
doktorantów określa regulamin samorządu doktorantów.
Dział V
Utrzymanie porządku i bezpieczeństwa na terenie uczelni
Art. 227.
1. Rektor dba o utrzymanie porządku i bezpieczeństwa na terenie uczelni.
2. Teren uczelni określa rektor w porozumieniu z właściwym organem samorządu
terytorialnego.
3. Służby państwowe odpowiedzialne za utrzymanie porządku publicznego i
bezpieczeństwa wewnętrznego mogą wkroczyć na teren uczelni tylko na wezwanie
rektora. Służby te mogą jednak wkroczyć z własnej inicjatywy na teren uczelni
w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia ludzkiego lub klęski żywiołowej,
zawiadamiając o tym niezwłocznie rektora.
4. Porozumienia zawarte przez rektora z właściwymi organami służb, o których
mowa w ust. 3, mogą określić inne przypadki związane z utrzymaniem porządku i
bezpieczeństwa uzasadniające przebywanie tych służb na terenie uczelni.
5. Służby, o których mowa w ust. 3, są obowiązane opuścić teren uczelni
niezwłocznie po ustaniu przyczyn, które uzasadniały ich wkroczenie na teren
uczelni, lub na żądanie rektora.
Art. 228.
1. Rektor jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki osobom
pobierającym w uczelni naukę lub odbywającym zajęcia praktyczno-techniczne
albo wykonującym prace na rzecz uczelni.
2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, przepisy
bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach, uwzględniając:
1) zakres obowiązków rektora dotyczących zapewnienia bezpiecznych i
higienicznych warunków pracy i nauki;
2) wymagania dotyczące wyposażenia budynków i pomieszczeń uczelni, w tym
laboratoriów, warsztatów, pracowni specjalistycznych oraz domów
studenckich, tak aby zapewnić bezpieczeństwo ich użytkownikom;
3) warunki zawieszania zajęć w uczelni ze względów bezpieczeństwa.
Art. 229.
1. Rektor, w razie powstania okoliczności uniemożliwiających normalne
funkcjonowanie uczelni, może czasowo zawiesić zajęcia w uczelni lub w jej
jednostkach organizacyjnych albo zarządzić czasowe zamknięcie uczelni lub jej
jednostki organizacyjnej.
2. Decyzję podjętą na podstawie ust. 1 rektor niezwłocznie przedstawia senatowi
uczelni do zatwierdzenia. W przypadku odmowy zatwierdzenia tej decyzji przez
senat, rektor zarządza wznowienie zajęć lub otwarcie uczelni lub jej
jednostki organizacyjnej albo przedstawia sprawę do rozstrzygnięcia
ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego, który podejmuje decyzję
w ciągu siedmiu dni.
Art. 230.
1. Pracownicy uczelni, doktoranci i studenci mają prawo organizowania
zgromadzeń na terenie uczelni. Na zorganizowanie zgromadzenia w lokalu
uczelni niezbędna jest zgoda rektora.
2. O zamiarze zorganizowania zgromadzenia organizatorzy zawiadamiają rektora co
najmniej na 24 godziny przed rozpoczęciem zgromadzenia. W sytuacjach
uzasadnionych nagłością sprawy rektor może przyjąć zawiadomienie złożone w
krótszym terminie.
3. Rektor odmawia udzielenia zgody, o której mowa w ust. 1, lub zakazuje
zorganizowania i przeprowadzenia zgromadzenia, jeżeli cele lub program
zgromadzenia naruszają przepisy prawa.
4. Na zgromadzenie rektor może delegować swego przedstawiciela.
5. Statut uczelni określa przepisy porządkowe dotyczące odbywania zgromadzeń.
6. Organizatorzy zgromadzeń odpowiadają przed organami uczelni za ich przebieg.
7. Rektor uczelni albo jego przedstawiciel, po uprzedzeniu organizatorów,
rozwiązuje zgromadzenie, jeżeli przebiega ono z naruszeniem przepisów prawa.
Dział VI
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
/pominieto w drafcie projektu/